Αυξάνονται και πληθύνονται οι Χριστιανοί στην Κίνα παρά τους διωγμούς

Οι κομμουνιστές ηγέτες της Κίνας φοβούνται ότι ο χριστιανικός πληθυσμός θα φτάσει τα 300 εκατομμύρια έως το 2030.

Η προοπτική ότι η χριστιανική κοινότητα της Κίνας θα μπορούσε να προσεγγίσει τα 300 εκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το 2030, έχει προκαλέσει “πυρετό” στους κομμουνιστές ηγέτες που φοβούνται ότι «θα πρέπει να μοιραστούν την εξουσία» καθώς η Εκκλησία αυξάνεται σε μέγεθος και επιρροή, σύμφωνα με τον Ron Boyd-MacMillan της καθολικής οργάνωσης Open Doors.

Ο Boyd-MacMillan, διευθυντής της Στρατηγικής Έρευνας στη χριστιανική φιλανθρωπική οργάνωση Open Doors, δήλωσε στο Express UK ότι το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Xi Jinping, ανησυχεί ολοένα και περισσότερο για την αύξηση του χριστιανικού πληθυσμού παρά τους ξεκάθαρους διωγμούς.

"Πιστεύουμε ότι τα στοιχεία για το γιατί η κινεζική εκκλησία είναι τόσο στοχευμένη, είναι ότι οι ηγέτες φοβούνται το μέγεθος της Εκκλησίας και την ανάπτυξη της Εκκλησίας", δήλωσε ο Boyd-MacMillan.

"Και αν αυξηθεί με τον ρυθμό που έχει από το 1980, και αυτό είναι περίπου 7% -8% ετησίως, τότε μιλάμε για μια ομάδα ανθρώπων που θα είναι 300 εκατομμύρια, ισχυρότατοι, έως το 2030. Και, ξέρετε, η κινεζική ηγεσία, πραγματικά κάνουν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, εννοώ, το οικονομικό τους σχέδιο φτάνει στο 2049, οπότε αυτό τους ενοχλεί. Επειδή νομίζουν ότι αν η Εκκλησία συνεχίσει να μεγαλώνει έτσι, τότε θα πρέπει να μοιραστούν εξουσία."

Το Open Doors κατατάσσει την Κίνα στη Νο. 17 στην Παγκόσμια Λίστα Παρακολούθησης 50 χωρών όπου οι Χριστιανοί διώκονται περισσότερο. Η οργάνωση σημειώνει ότι ενώ η Εκκλησία απολαμβάνει «ισχυρή ανάπτυξη», η ζωή για τους Χριστιανούς είναι απλώς απλή.

Η πολιτική «Sinicizing» της Εκκλησίας - ή συγχώνευσης με την κινεζική ταυτότητα - εφαρμόζεται σε ολόκληρη τη χώρα καθώς το Κ.Κ.Κ. βασίζεται έντονα στην κινεζική πολιτιστική ταυτότητα για να παραμείνει στην εξουσία περιορίζοντας ό, τι αντιλαμβάνεται ως απειλή για τον έλεγχό του στην κοινωνία.

Οι εκκλησίες παρακολουθούνται και κλείνουν σε ολόκληρη τη χώρα. Η κυβέρνηση επέβαλε επίσης απαγόρευση της διαδικτυακής πώλησης εκκλησιαστικών βιβλίων.

Η Κίνα χρησιμοποιεί επίσης υψηλής τεχνολογίας παρακολούθηση για να καταπιέζει και να παρακολουθεί τους πιστούς. Εν μέσω της πανδημίας του COVID-19, οι πολίτες αναγκάστηκαν να παραδώσουν τα προσωπικά τους στοιχεία στο Κ.Κ.Κ., επιτρέποντας στους κυβερνητικούς αξιωματούχους να αυξήσουν την εκστρατεία επιτήρησής τους.

ΠΗΓΗ : pentapostagma

Καλώς ήλθατε στο Gulag του 2021

Υπήρξε άφθονη συζήτηση σχετικά με τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας και τη λεγόμενη «εξέγερση» των υποστηρικτών του Τραμπ - των “Deplorables”, όπως απαξιωτικά έχουν ονομαστεί - στο Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών στις 6 Ιανουαρίου. Από εκείνη την ημέρα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης— τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβόητου Fox News – συνεχίζουν να συντηρούν το θέμα με μια σταθερή αντι-Τραμπ ρητορική, με τρομερές εικόνες «ανταρσίας» και «προδοσίας» και την απόλυτη και (για αυτούς) απαράδεκτη απαίτηση για «καταστολή» και «ακύρωση» όσων διαφωνούν με τις απόψεις τους. Όχι μόνο των Deplorables που έχουν μια δημόσια εικόνα, αλλά ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ατόμου που μπορεί με τον παραμικρό τρόπο να διαφωνεί ή απλώς να αποστασιοποιείται από το αφήγημά τους.

Ο διωγμός που έχει αρχίσει, επεκτείνεται τώρα σε απλούς ανθρώπους που «καταγγέλλονται» επειδή είναι υποστηρικτές του Τραμπ.

Ήδη υπάρχουν ειδήσεις ότι κυριολεκτικά εκατοντάδες άνδρες και γυναίκες έχουν απολυθεί από τη δουλειά τους επειδή οι εργοδότες τους έμαθαν για τις «αντίθετες» απόψεις τους ... όχι μόνο δηλαδή ότι παρευρέθηκαν σε εκδήλωση υπέρ του Τραμπ.

Μόλις τις προάλλες ο Γενικός Εισαγγελέας της Βόρειας Καρολίνας (ένας “woke” αριστερούλης), Josh Stein, ζήτησε δημοσίως από τους πολίτες του Tar Heel να «καταγγείλουν» τους γείτονές τους, εάν αυτοί είχαν παρακολουθήσει την συγκέντρωση - διαμαρτυρία «Stop the Steal» της 6ης Ιανουαρίου. Και τα παιδιά; Τι θα κάνουν να παιδιά; Πρέπει να «καταγγείλουν» τους γονείς τους, λέει ο Stein. Σας θυμίζει καθόλου Σοβιετική Ένωση; Κι όμως μπορεί να είναι χειρότερο το σενάριο: η έλευση μιας νέας, πιο σοβαρής «ολοκληρωτικής δημοκρατίας». Ο Josh Stein είναι, ειρωνικά, ο επικεφαλής επιβολής νόμου της Βόρειας Καρολίνας….

Συνέχεια Εδώ

Η κομμουνιστική Κίνα μέσω του σχολείου διώκει την πίστη στον Χριστό

Σύνταγμα Μακρυγιάννη - Δεκέμβριος 1944: Το οχυρό που δεν έπεσε.

Του Δημήτρη Βαλασίδη*

Η απελευθέρωση της Ελλάδος από την τριπλή κατοχή και η άφιξη στην Αθήνα της κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου του 1944, απετέλεσαν την αρχή μιας τραγικής για την Πατρίδα μας περιόδου, που διήρκησε πέντε ολόκληρα χρόνια. Τα γεγονότα της περιόδου αυτής, εκτός των πολλών δεινών που συσσώρευσαν στην χώρα, της στέρησαν την μοναδική ευκαιρία να διεκδικήσει από τους συμμάχους της ως νικήτρια δύναμη όλα τα δικαιούμενα.

Κατά την διάρκεια της Κατοχής, οι κομμουνιστικές δυνάμεις (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) απέφυγαν βάσει σχεδίου την ανοικτή και εκτεταμένη σύγκρουση με τους κατακτητές, μολονότι διέθεταν αξιόλογη στρατιωτική δύναμη, επαρκή οπλισμό και χρήματα που ελάμβαναν από τους Άγγλους για να κάνουν αντίσταση. Με την αποχώρηση των Γερμανών από νότο προς βορρά μέσω των οδικών αρτηριών, παρατηρείται μια αντίστροφη κίνηση των ελασιτών από βορρά προς νότο μέσω ορεινών διαδρομών. Ο αντικειμενικός τους σκοπός έγινε φανερός από τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου. Η περίοδος του Δεκεμβρίου και των πρώτων ημερών του επομένου έτους, μέχρι την υπογραφή ανακωχής στις 11 Ιανουαρίου, είναι γνωστή ως «Δεκεμβριανά».

Συνέχεια Εδώ

Τα Δεκεμβριανά του 1944 και ο κομμουνισμός του σήμερα

Τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου του 1944 δόθηκε η πραγματική μάχη των Αθηνών και την έδωσαν οι Χίτες, οι Εδεσίτες, οι Χωροφύλακες, οι Αστυνομικοί, οι Εθνοφύλακες (Πρώην Ταγματασφαλίτες), οι Ριμινίτες, μεταξύ άλλων. Αυτοί που κράτησαν τα κομβικά σημεία της πρωτεύουσας, τόσο ώστε να συμφωνήσουν οι Τσώρτσιλ και Στάλιν να εφαρμόσουν την Συνθήκη της Φιάλτας που ήθελε την Ελλάδα να ανήκει «εις την Δύση».

Ανήκοντας στην γενιά που πρόλαβε ζωντανές μαρτυρίες της εποχής από γονείς και παππούδες, το κλίμα των ημερών εκείνων το ζήσαμε από πρώτο χέρι. Μάθαμε για τις σφαγές και καταστροφές του ΕΑΜ, τον τρόμο και τις καταστροφές που αυτός προκάλεσε. Γνωρίσαμε ανθρώπους που έδωσαν αυτή την μάχη και τον ηρωισμό που επέδειξαν οι λίγοι αυτοί απέναντι σε πολλούς.

Πέρα όμως από τις μαρτυρίες της φρίκης, μάθαμε και τους λόγους για τους οποίους πολέμησαν αυτοί οι άνθρωποι, πέρα από το να σώσουν την ζωή τους. Αγωνίσθηκαν για να μην τους πάρουν το σπίτι και να τους κολεκτιβοποιήσουν το χωράφι.

Πολέμησαν για να υπερασπιστούν το ιδιαίτερο της Ελλάδος, έναντι στο διεθνιστικό όνειρο της προλεταριακής πατρίδας, που ήθελε αυτόνομη Μακεδονία. Μάτωσαν, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν, για να μην γίνει η χώρα μας Αλβανία, εννοώντας την πείνα, τις ουρές με τα κουπόνια, τις φυλακίσεις, τους περιορισμούς στην μετακίνηση. Με το όπλο στο χέρι, έδωσαν τον αγώνα τους για να μείνουν οι Εκκλησίες ανοιχτές και οι κόρες τους να μην εκπρονεύονται για ένα καλσόν ή ένα παντελόνι τζιν. Ο κατάλογος ατελείωτος...

Αυτά συνέβησαν τότε. Αναλογιζόμαστε όμως τι θα έχουμε να πούμε εμείς στις επόμενες γενιές. Γιατί τότε πολέμησαν για όλα αυτά, τα οποία χάνουμε εμείς στο σήμερα. Τα σπίτια και τα χωράφια μας τα παίρνουν λόγω ΕΝΦΙΑ. Τα μαγαζιά, τις βιοτεχνίες, τις επιχειρήσεις τις χάνουμε λόγω lockdown, για περιορισμούς στην ελευθερία και τις μετακινήσεις αν μην μιλήσουμε καλύτερα. Τουρκία, Σκόπια, Αλβανία αμφισβητούν ελληνικές πατρίδες και οι κυβερνήσεις διαπραγματεύονται.

​Η ίδια η έννοια του εθνικού κράτους αναιρείται όχι από κάποια προλεταριακή διεθνή, αλλά από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών και το πλέγμα των διεθνών αγορών και οικονομικών καρτέλ. Οι εκκλησίες κλείνουν, λόγω ιού, αλλά οι ροές μεταναστών συνεχίζουν τον εποικιστικό ρόλο της αντικατάστασης του πληθυσμού της χώρας. Οι ίδιες οι φαντασιώσεις της αριστεράς γίνονται νόμοι του κράτους και προστατεύονται από έναν απίστευτα καταπιεστικό «δικαιωματισμό», αντιρατσισμό και, όταν χρειάζεται, «αντιφασισμό».

Η επίσημη αριστερά έχασε τον πόλεμο του 1940, αλλά εν έτει 2020, όλα όσα ήθελε, εφαρμόζονται από τις φιλελεύθερες πολιτικές της κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς.

Η μόνη διαφορά είναι ότι τότε αγωνίστηκαν για να αποτρέψουν την κομμουνιστική απειλή. Σήμερα αυτές οι ιδέες και οι πολιτικές εφαρμόζονται από τα μνημόνια και τις απαγορεύσεις και κυρίως μεθοδεύσεων του κορωνοϊού.

Αν θέλουμε να μπορούμε λοιπόν να διηγούμαστε κάτι και εμείς στις επόμενες γενεές, έχουμε έναν μονόδρομο μπροστά μας. Αγώνας ενάντια στον κομμουνισμό, τις τωρινές μεταμορφώσεις του και τις φιλελεύθερες συγγένειές του.

Δημήτρης Ζαφειρόπουλος

ΠΗΓΗ : pronews

Όταν έκλειναν τις εκκλησίες…

Ἤθελαν νὰ κλείσουν τὶς ἐκκλησίες. Νὰ ξεριζώσουν τὴν πίστη ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ. Ὄχι ὅμως μὲ κάποιον φανερὸ καὶ αἱματηρὸ διω­γμό, ὅπως παλαιότερα, ἀλλὰ μὲ ὕπουλο τρόπο, μὲ σύστημα καὶ τέχνη. Ψήφισαν λοιπὸν νέους νόμους, δημιούργησαν εἰδικὲς Ἐπιτροπὲς καὶ ἄρχισαν τὸ ἔργο τους.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς νόμους ἔλεγε ὅτι ναὸς ποὺ δὲν λειτουργεῖ γιὰ ἕξι μῆνες, πρέπει νὰ κλείνει. Ἔστελναν λοιπὸν στὸ χωριὸ μία ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπὴ γιὰ νὰ ἐξετάσει ὅλους τοὺς χωρικούς. Ἐξέταζαν καὶ τὸν ἱερέα, ἔβγαζαν διάγνωση ὅτι «εἶναι φυματικὸς» καὶ ἔδιναν τὴν ἐντολή: «πρέπει νὰ ἀπομονωθεῖ στὸ Σανατόριο. Θὰ παραμείνει ἐκεῖ τουλάχιστον ἕνα χρόνο. Στὸ διάστημα αὐτὸ ἡ ἐκκλησία του θὰ εἶναι κλειστή»1!

Ἄλλος νόμος ἔλεγε ὅτι πρέπει νὰ ἀναστέλλεται κάθε «δραστηριότητα ποὺ ἐξασκεῖται κάτω ἀπὸ τὸ κάλυμμα τῆς διδασκαλίας θρησκευτικῶν δογμάτων ἢ τῆς τελέσεως θρησκευτικῶν τελετῶν καὶ ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσει βλάβη στὴν ὑγεία τῶν πολιτῶν». «Ἡ ὀργάνωση καὶ διοίκηση ὁμάδας (ποὺ ἐξασκεῖ τέτοιες δραστηριότητες) …ὅπως καὶ ἡ στρατολόγηση ἀνηλίκων σὲ τέτοια ὁμάδα ἔχει ὡς συνέπεια τὴ στέρηση τῆς ἐλευθερίας γιὰ πέντε χρόνια»2. Στὸν Βορρᾶ, ἐκεῖ ποὺ οἱ θερμοκρασίες κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ χειμώνα ἔπεφταν πολὺ κάτω ἀπὸ τὸ μηδέν, ὑπῆρχαν ναοὶ ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ προμηθευθοῦν καύσιμα, διότι δὲν τοὺς τὸ ἐπέτρεπε τὸ κράτος. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμο, ἔπρεπε νὰ σταματήσουν τὶς θεῖες Λειτουργίες. Ὁ ἱερέας ὅμως λειτουργοῦσε καὶ ὁ λαὸς συμμετεῖχε ἔστω καὶ μὲ -20οC! Ἀκολουθοῦσε λοιπὸν σύλληψη καὶ φυλάκιση τοῦ ἱερέως καὶ κλείσιμο τοῦ ναοῦ3. Στὸ Γκόρκι (Gorki) εἶχαν μείνει ἀνοικτοὶ μόνο τρεῖς ναοὶ γιὰ νὰ ἐξυπηρετοῦν 120.000 Ὀρθόδοξους Χριστιανούς! Κι ἦταν συγ­κινητικὸ νὰ βλέπει κανεὶς τοὺς ναοὺς αὐτοὺς κατάμεστους καὶ χιλιάδες πιστοὺς νὰ στέκονται ἔξω – ἀκόμη καὶ μὲ ἄγριο χειμώνα –, νὰ ἀρρωσταίνουν ἀπὸ τὸ κρύο καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ νὰ μὴν παύουν νὰ ἐκκλησιάζονται4.

Βέβαια τὸ σοβιετικὸ καθεστὼς συνέχιζε τὸν ὕπουλο διωγμὸ ἐπιστρατεύον­τας διάφορα μέτρα: βαριὰ φορολογία γιὰ τὴν ‘Eκκλησία, μεταθέσεις ἱερέων καὶ παύση διορισμῶν, ἀπαγόρευση νὰ ἐξυπηρετοῦν οἱ ἱερεῖς περισσότερες ἀπὸ μία ἐνορία κ.ἄ. Σὲ ἄλλη περίπτωση ἔκλεινε τὶς ἐκκλησίες μὲ ἐντολὴ τῆς πολεοδομικῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία χαρακτήριζε τὸ κτήριο τοῦ ναοῦ ἀπαρχαιωμένο καὶ ἀκατάλληλο, ἐνῶ ἀλλοῦ τολμοῦσε ἀκόμη καὶ τὸ γκρέμισμα ναῶν, προκειμένου νὰ κτισθοῦν σχολεῖα, γυμναστήρια, κινηματογράφοι κλπ.

Μεγάλη δοκιμασία γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Ρωσίας ποὺ ὑπέστησαν αὐτὸν τὸν διωγμὸ γιὰ ἑβδομήντα δύο ὁλόκληρα χρόνια (1917-1989). Τὸ πιὸ τραγικὸ ὅμως εἶναι ὅτι, ἐνῶ συνέβαιναν ὅλα αὐτά, ἀπὸ τὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας δὲν ὑπῆρχε καμία οὐσιαστικὴ ἀντίδραση. Ἔγραφαν τότε μὲ πόνο δύο ἱερεῖς σὲ μνημειώδη ἐπιστολή τους πρὸς τὸν τότε Πατριάρχη Μόσχας: «Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας δὲν βρῆκαν τὸ θάρρος νὰ ἀναλάβουν τὴν ὑπεράσπιση τῶν πιστῶν τους… Εἶχαν καθῆκον νὰ ὑπερασπίσουν τὶς ἐκκλησίες… Εἶχαν ἐλευθερία ὄχι μόνο γιὰ νὰ διαβιβάσουν τὶς διαμαρτυρίες τῶν πιστῶν στοὺς ἁρμοδίους, ἀλλὰ ἀκόμη νὰ προβοῦν καὶ οἱ ἴδιοι σὲ ἐνέργειες πρὸς τὶς πολιτικὲς Ἀρχὲς γιὰ νὰ σταματήσουν τὴν παρανομία… Τὸ παράδειγμα ἑνὸς Ἐπισκόπου ὅπως ὁ Σεβασμιώτατος Ἑρμογένης, Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Καλούγκα (σ.σ. πρωτύτερα διετέλεσε Ἀρχιεπίσκοπος Τασκένδης), στὴν περιφέρεια τοῦ ὁποίου οὔτε ἕνας ναὸς δὲν ἔχει κλείσει, ἀποδεικνύει ὅτι ἐκεῖ ὅπου ὁ Ἐπίσκοπος ἔδειχνε ἀρκετὸ θάρρος καὶ ζῆλο πρὸς ὑπεράσπιση τοῦ ποιμνίου του, ἡ παρανομία ὑποχωροῦσε. Δέκα χιλιάδες ναοὶ καὶ δεκάδες μοναστηριῶν κλεισμένων μαρτυροῦν, κατὰ τρόπο ἀναντίρρητο, ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας δὲν ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του ἀπέναντι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, διότι οἱ ἄθεοι, μόνο ἀφοῦ βεβαιώθηκαν ὅτι οἱ ἐκκλησιαστικὲς ἀρχὲς θὰ σιωπήσουν, μπόρεσαν νὰ κλείσουν τοὺς ναοὺς τοῦ Θεοῦ»5.

Ἐνῶ ὅμως ἡ ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση – πλὴν φωτεινῶν ἐξαιρέσεων – ὑποτάχθηκε ἄνευ ὅρων, οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι, κλῆρος καὶ λαός, δὲν ἔμειναν ἀδρανεῖς. Διαμαρτύρονταν μὲ κάθε νόμιμο τρόπο καὶ ὁρισμένες φορὲς προέβαιναν σὲ δυναμικὴ ὑπεράσπιση τῶν χώρων λατρείας. Συγκλονιστικὸ ἦταν τὸ θέαμα ἁπλῶν γιαγιάδων, οἱ ὁποῖες ξάπλωναν κατὰ δεκάδες στοὺς δρόμους, προκειμένου νὰ ἐμποδίσουν τὶς μπουλντόζες νὰ περάσουν καὶ νὰ κατεδαφίσουν τοὺς ναούς. Πόσοι ναοὶ σώθηκαν ἀπὸ τὴ σθεναρὴ καὶ θαρραλέα στάση αὐτῶν τῶν γυναικῶν6! Στὸ Κίεβο, ὅταν ἔγινε γνωστὸ ὅτι ὑπῆρχε σχέδιο νὰ κατεδαφισθεῖ ὁ ἱερὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, συγκεντρώθηκαν περὶ τὶς 100 γυναῖκες, κλείσθηκαν μέσα στὸν ναὸ καὶ δὲν ἐννοοῦσαν μὲ τίποτε νὰ τὸν ἐγκαταλείψουν. Οἱ κρατικὲς ἀρχὲς στὴν ἀρχὴ τὶς ἄφησαν, ὅμως ὕστερα ἀπὸ λίγες ἡμέρες ἀστυνομικὸ ἀπόσπασμα τὶς ἔβγαλε ἔξω μὲ τὴ βία καὶ ὁδήγησε τὶς μὲν νέες σὲ καταναγκαστικὰ ἔργα, τὶς δὲ γερόντισσες σὲ ψυχιατρεῖα7…

Τέσσερις γυναῖκες στὸ Ἰβάνοβο τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἄρχισαν τὴν ἄνοιξη τοῦ 1989 ἀπεργία πείνας πρὸ τῶν πυλῶν τοῦ ἐνοριακοῦ ναοῦ τους, ἀπαιτώντας ἀπὸ τὶς Σοβιετικὲς Ἀρχὲς νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἐκ νέου λειτουργία του. Ἑκατοντάδες στὴν ἀρχὴ κι ἔπειτα χιλιάδες πιστοὶ τάχθηκαν στὸ πλευρὸ τῶν γυναικῶν ποὺ ἀπεργοῦσαν, κατορθώνοντας νὰ κινητοποιήσουν τὴν παγκόσμια κοινὴ γνώμη γιὰ τὸ δίκαιο αἴτημά τους… Κι ἐνῶ τὶς τέσσερις πρῶτες γυναῖκες ποὺ εἶχαν ἀρχίσει τὴν ἀπεργία πείνας τὶς ἔκλεισαν σὲ ψυχιατρεῖο γιὰ θεραπεία, τὸ αἴτημά τους συνέχιζε νὰ ἀπασχολεῖ τὸν διεθνὴ τύπο, μέχρι ποὺ μεταδόθηκε ἡ θριαμβευτικὴ εἴδηση: Ὁ χριστιανικὸς ναὸς δὲν θὰ κατεδαφισθεῖ, δὲν θὰ μετατραπεῖ σὲ μουσεῖο· ἀντίθετα, θὰ ἐπισκευασθεῖ καὶ θὰ λειτουργήσει καὶ πάλι ὡς Οἶκος Θεοῦ καὶ ἱερὸς χῶρος θείας Λατρείας8.

Θαυμαστὴ εἶναι καὶ ἡ περίπτωση τῆς μητέρας ποὺ ἔντυνε τὴ δωδεκάχρονη κόρη της γριούλα, βάζοντάς της μακριὰ φουστάνια, σκεπάζοντας μὲ ἕνα σάλι τὸ κεφάλι της καὶ δίνοντάς της νὰ βαστᾶ ἕνα ραβδὶ στὸ χέρι, προκειμένου νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴν ἀπαγόρευση τῆς συμμετοχῆς παιδιῶν σὲ ὁποιονδήποτε ἐκκλησιασμό9.

Ἀναρίθμητα εἶναι τὰ περιστατικὰ ποὺ φανερώνουν τὴν ἀκλόνητη πίστη τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων σὲ περίοδο εἴτε φανεροῦ εἴτε κρυφοῦ διωγμοῦ.

Αὐτὰ στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση τότε…

…………………………………………………….

1. Σόλωνος Γ. Νινίκα, Ὁ νέος διωγμὸς κατὰ τῆς θρησκείας εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν, Ἀθῆναι 1966, σελ. 11.

2. Ἐφημερίδα «Σοβιετικῆς Κυβερνήσεως» Ἰούλιος 1962, ἄρθρον 227· στό: Σόλ. Γ. Νινίκα, ὅ.π., σελ.11.

3. Ἐφημερίδα «La Croix» (19-3-1964)· στό: Σόλ. Γ. Νινίκα, ὅ.π., σελ. 11.

4. Νικολάου Π. Βασιλειάδη, Τὸ λυκόφως τοῦ Μαρξισμοῦ, Ἀθῆναι 19866, σελ. 358-359.

5. Νικολάι Ἐσλίμαν, ἐφημ. Ἱ. Ν. Παναγίας Μεσιτρίας & Γκλὲμπ Γιακουνίν, ἐφημ. Ἱ. Ν. Εικόνος Παναγίας Καζάν, Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἁγιώτατον Πατριάρχην Μόσχας καὶ πάσης Ρωσίας Ἀλέξιον, στό: Σόλωνος Γ. Νινίκα, «Ἁγιώτατε! Τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» (Τρεῖς χαρακτηριστικαὶ ἐπιστολαὶ δύο Ρώσων ἱερέων πρὸς τὸν Πατριάρχην Ἀλέξιον καὶ τὴν Ἱεραρχίαν), Ἀθῆναι 1968, σελ. 22

6. Τὸ μαρτύριο καὶ ἡ μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ρωσία σήμερα (μτφρ. ἐκ Ρωσικῆς Ἡσυχίου μοναχοῦ), Ἀθῆναι 1984, σελ. 95-96.

7. Σόλωνος Γ. Νινίκα, Ἡ πνευματικὴ ἀντίσταση τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ, Ἀθῆναι 1991, σελ. 88.

8. Σόλωνος Γ. Νινίκα, ὅ.π., σελ. 88-89.

9. F. George – Gr. Palmer, Αὐτοὶ δὲν ὑπέκυψαν, ἐκδ. «Ἡ Δαμασκός», Ἀθῆναι 1954, σελ. 196.

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Η επέτειος της κατάρρευσης του σοσιαλιστικού στρατοπέδου

του Σάκη Μουμτζή

Στις 9 Νοεμβρίου 1989 κατεδαφίστηκε το τείχος του Βερολίνου που χώριζε τον Ελεύθερο Κόσμο από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Ο σκληροπυρηνικός ηγέτης της Α.Γερμανία Ε.Χόνεκερ, ζήτησε από τον Μ.Γκορμπατσόφ να στείλει τα Σοβιετικά τανκς να αποκαταστήσουν την «τάξη».

Συνηθισμένος σε τέτοιες πρακτικές ο Ε.Χόνεκερ δεν αντιλήφθηκε πως οι καιροί άλλαξαν. Δεν αντιλήφθηκε πως το σύστημα που επικρατούσε στις κομμουνιστικές χώρες, αν ήθελε να επιβιώσει, θα έπρεπε να μεταρρυθμιστεί εκ βάθρων. Δεν μπορούσε να συντηρηθεί μόνον με την στυγνή βία.

Αυτό το κατανόησε πρώτος ο Γ.Αντρόπωφ που επί των ημερών του προωθήθηκαν στην ιεραρχία του KKΣΕ τεχνοκράτες, μεταξύ των οποίων και ο Μ.Γκορμπατσόφ, που ανέλαβαν να εφαρμόσουν μια σειρά από μεταρρυθμίσεις για να βγει από το τέλμα η Σοβιετική κοινωνία.

Όμως το Σοβιετικό καθεστώς, όπως κάθε ολοκληρωτικό καθεστώς, δεν μπορούσε να μεταρρυθμισθεί. Μόνον να τσακιστεί. Η τραγική κατάληξη της Άνοιξης της Πράγας απέδειξε πως σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο δεν μπορεί να υπάρξει. Ο σοσιαλισμός είναι συνυφασμένος με την βαρβαρότητα.

Έτσι, η περιπέτεια των λαϊκών δημοκρατιών της Ανατολικής Ευρώπης τελείωσε όπως ακριβώς άρχισε. Με τα Σοβιετικά τανκς.

Με αυτά κατέλαβαν την εξουσία στα μέσα της δεκαετίας του 40, τα αδύναμα κομμουνιστικά κόμματα, και όταν ο Μ.Γκορμπατσόφ τον Νοέμβριο του 1989 αρνήθηκε την επέμβαση τους πρωτίστως, στην Α.Γερμανία και την Ουγγαρία, τότε οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, χωρίς κανένα λαϊκό έρεισμα, κατέρρευσαν. Η συνέχεια είναι γνωστή και εξελίχτηκε σαν ντόμινο.

Το φθινόπωρο του 1989 δεν σήμανε μόνον την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος. Σήμαινε συγχρόνως και τον θρίαμβο της φιλελεύθερης δημοκρατίας και της ανοιχτής οικονομίας της αγοράς, σε οικουμενική βάση.

Η, εν συνεχεία, πορεία των πρώην κομμουνιστικών χωρών προς την ευημερία σε συνθήκες καπιταλισμού, έδειξε και στον πιο δύσπιστο κάτοικο αυτής της γης, την υπεροχή του συγκεκριμένου τρόπου παραγωγής.

Τις ατέλειες του και τις περιοδικές δυσλειτουργίες του, μπορεί και τις ξεπερνά γιατί στηρίζει και στηρίζεται από την φιλελεύθερη δημοκρατία, με την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, που αναθεωρούν, βελτιώνουν, επιλύουν τα προβλήματα του.

Σαράντα πέντε, περίπου, χρόνια καταπίεσης, ανέχειας και μιζέριας, χαράμισαν δύο γενιές Ευρωπαίων πολιτών. Ολοι αυτοί λοιπόν, μαζί με την νέα γενιά, όταν είδαν πως επί Μ.Γκορμπατσόφ, ανοίγει μια χαραμάδα, δημιουργείται μια ρωγμή στο κομμουνιστικό σύστημα, μετέτρεψαν αυτήν την χαράμαδα σε μια τεράστια οπή μέσα από την οποία μπήκαν ορμητικά στο προσκήνιο της Ιστορίας.

Απαίτησαν και κέρδισαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα όλα αυτά που το αστυνομικό κράτος των κομμουνιστών τους τα είχε στερήσει. Μα πάνω απ΄όλα κατέκτησαν την Ελευθερία τους.

Στις 9 Νοεμβρίου 1989 ουσιαστικά η Ευρώπη επανενώθηκε. Ο κόσμος έγινε καλύτερος, καθώς η κατάρα του 20ου αιώνα ξεψύχησε. Πέθανε οριστικά.

Αυτό που τελικά έμεινε από την κομμουνιστική περιπέτεια της ανθρωπότητας, ήταν διεψευσμένες ελπίδες, αίμα, καταπίεση και εκατομμύρια νεκροί.

Ποτέ πια!

ΠΗΓΗ : liberal

Γενετική χαρτογράφηση

O "ανελεύθερος" νέος Κόσμος της Κίνας 

Δεν πρέπει να μας παραξενεύει ότι η Κίνα οδεύει ταχύτατα στον ολοκληρωτισμό που περιγράφει ο Τζώρτζ Όργουελ στο βιβλίο του "1984". Ακόμη δεν πρέπει να μας παραξενεύει ότι ο ολοκληρωτισμός αυτός προέρχεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας με τα δεκάδες εκατομμύρια μέλη. Η αθεΐα και ο εξ αυτής παρελκόμενος πόλεμος των Κομμουνιστών ενάντια στο Ευαγγέλιο και το πρόσωπον του Ιησού Χριστού είναι η βασική προϋπόθεση για να χάσει ο κινεζικός λαός την ελευθερία του. 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οκτώ από τις δέκα πόλεις που παρακολουθούνται πιο αυστηρά σε παγκόσμια βάση βρίσκονται στη Κίνα.  

Η Κινέζικη κυβέρνηση παίρνει δείγματα αίματος από 70 εκατομμύρια άτομα, το 10% ανδρών και αγοριών, καθώς το κινεζικό κράτος διαθέτει υψηλή τεχνολογίας και δημιουργεί ένα «DNA Skynet» των 700 εκατ. αρρένων της χώρας. 'Όποιος αρνείται να δώσει δείγμα αίματος διακινδυνεύει  να δεχθεί κυρώσεις, όπως στέρηση οικογενειακών επιδομάτων, ταξιδιών, αποκλεισμό από γρήγορη διαδικτυακή σύνδεση και νοσοκομειακή περίθαλψη. 

Το σύστημα δεδομένων για την γενετική χαρτογράφηση που καταρτίζεται από δείγματα που συγκεντρώνονται από το 2017, θα συνδεθεί με το κινέζικο δίκτυο παρακολούθησης ανίχνευσης προσώπων, που ήδη υπάρχει και λειτουργεί σε όλη τη χώρα. Το σύστημα θα έχει τη δυνατότητα να ανιχνεύει κάθε συγγενή οποιουδήποτε άνδρα με μόνο ένα δείγμα τoυ γενετικού του υλικού, όπως του δέρματος ή των μαλλιών. Μόνο το 5-10% του ανδρικού πληθυσμού χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένας γενετικός χάρτης, επειδή ένα δείγμα ξεκλειδώνει την ταυτότητα όλων των συγγενών ανδρών. 

Ο κομμουνισμός στην Κίνα είναι πολύ πιο επικίνδυνος από τον κομμουνισμό της πρώην Σοβιετικής Ένωσης,  και θα γίνει ακόμη πιο επικίνδυνος αν στην διαπάλη της Κίνας με τον Δυτικό κόσμο, η χώρα αυτή αποβεί νικήτρια. Τότε δυστυχώς, ο πλέον χειρότερος εφιάλτης για την ανθρωπότητα θα είναι γεγονός.

Με πληροφορίες από το Barnabas Aid: September/October 2020

Έτσι λειτουργεί η προπαγάνδα: Μια ματιά στη κομμουνιστική πλύση εγκεφάλου των παιδιών την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης

της Katya Soldak (Forbes)

Η δημιουργία ενός μικρού κομμουνιστή 

Ήταν ένα κρύο και γκρίζο απόγευμα στις αρχές Νοεμβρίου του 1984, όταν εγώ, μια μαθήτρια της Α΄ Δημοτικού στο Χάρκοβο - μια πόλη που ήταν τότε στη Σοβιετική Ουκρανία – επέστρεφα σπίτι μετά το σχολείο με έντονη την αίσθηση ότι είμαι έτοιμη να κατακτήσω τον κόσμο. Μόλις πριν λίγο σε μια επίσημη τελετή την παραμονή της επετείου της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, είχα γίνει δεκτή, μαζί με τους συμμαθητές μου, στην οργάνωση του "Μικρού Οκτωβριστή" (Октября́та) – την πύλη για όλους τους νέους, επίδοξους Σοβιετικούς κομμουνιστές.

Παρά τον σφοδρό άνεμο και την παγωνιά, είχα ξεκούμπωτο το παλτό μου για να βλέπουν όλοι καθώς περπατούσα το νέο μου, λαμπερό, μικρό κόκκινο αστέρι, στολισμένο στο κέντρο του με ένα χρυσό πορτρέτο του Βλαντιμίρ Λένιν ως παιδί. Ήταν καρφιτσωμένο στην αριστερή πλευρά του στήθους μου, κοντά στην καρδιά μου. Ένιωθα ότι το μικρό μου αστέρι έλαμπε, σαν ένας μαγικός φάρος. Έλπιζα να με ρωτήσει κάποιος γι' αυτό. Αλλά κανείς δεν το έκανε. Όταν έφτασα στο διαμέρισμά μου, ήμουν τόσο ενθουσιασμένη που δεν ήθελα να μπω μέσα, οπότε περπατώντας γύρω γύρω, ήλπιζα ότι θα συναντούσα κάποιον με τον οποίο θα μπορούσα να μοιραστώ τα νέα μου. Υπήρχε συνήθως μια παρέα ηλικιωμένων γυναικών που κάθονταν σε ένα παγκάκι, αλλά εκείνη την ημέρα ήταν πολύ κρύα και υπήρχε μόνο μια μοναχική γυναίκα εκεί, που δεν φαινόταν πολύ ομιλητική. «Γιατί είναι ανοιχτό το παλτό σου;» με ρώτησε, καθώς περνούσα δίπλα της. «Έγινε οκτωβρίστρια σήμερα!» είπα δείχνοντας το αστέρι μου. Με κοίταξε με ένα άδειο βλέμμα και είπε: «Καλύτερα να φοράς καπέλο».

Άγιο είχαμε που γλιτώσαμε

Η αριστερά κυβέρνησε. 

Κυβέρνησε 4,5 χρόνια, αλλά δεν έπεισε.

Λεωνίδας Καστανάς

Η «προοδευτική» αριστερά, παρότι κυβέρνησε σε νορμάλ ή ευνοϊκές συνθήκες, και το δημόσιο χρέος αύξησε και τη μεσαία τάξη «γονάτισε».

Το παλιό κλασικό αίτημα της αριστεράς «διορίστε όλη την Ελλάδα στο δημόσιο» είχε πέρα από την πελατειακή και μια στρατηγική διάσταση. Να σκάσει το κράτος, να βαρέσει φαλιμέντο, να δημιουργηθεί οικονομική και πολιτική κρίση, να ανέβει η αριστερά στην εξουσία και να εγκαταστήσει επισήμως τον σοσιαλισμό. Όμως, δυστυχώς γι' αυτήν, το δημοφιλές αυτό αίτημα το υλοποιούσαν εν μέρει οι άλλες πολιτικές παρατάξεις και της έκλεβαν τη δόξα. Με αυτά και με εκείνα η Ελλάδα τα κατάφερε και στη μεγάλη κρίση του 2010 έσκασε. Πέντε χρόνια μετά, η πιο ριζοσπαστική, εναλλακτική, συγκρουσιακή και εν τέλει λαϊκίστικη εκδοχή της ήρθε πράγματι στην εξουσία.

Αλλά δεν έκανε όλη την Ελλάδα δημόσια. Παρόλο που ήθελε. Διότι κατάλαβε ότι δεν γινόταν. Κάποιοι έπρεπε να παράγουν και τον πλούτο. Πέντε χρόνια μετά ο Α. Τσίπρας επαναφέρει, από το βήμα της ΔΕΘ, το παλιό της αίτημα με την ελπίδα ότι αυτό θα γίνει και πάλι πιστευτό, θα φτιάξει ρεύμα που θα του δώσει ξανά το τιμόνι της χώρας. Όταν στερεύεις από προτάσεις, τα παλιά τεφτέρια πιάνεις. Αλλά το ψάρι δεν τσιμπάει πια.

Η επόμενη μέρα έχει μια μεγάλη διαφορά. Η αριστερά κυβέρνησε. Κυβέρνησε 4,5 χρόνια, αλλά δεν έπεισε. Ανέβηκε με προσδοκίες ότι θα αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά απέτυχε. Προσδοκίες βεβαίως για τους αφελείς και για όσους δεν ήξεραν πρόσωπα και πράγματα. Και ήσαν πολλοί. Και επειδή κυβέρνησε, έχασε καθαρά στις εκλογές του Ιουλίου του 2019, ενώ εδώ και 4 χρόνια βρίσκεται πολύ πίσω από την κεντροδεξιά στις δημοσκοπήσεις. Σήμερα, με τη διαφορά στο 18%, ακόμα και ψηφοφόροι της θεωρούν ότι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα κατάφερναν χειρότερα από τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ τον χρόνο που πέρασε. Κάτι θα ξέρουν.

Οι κομμουνιστές πάντα διώκουν την χριστιανική πίστη

 

ΚΙΝΑ: «Μοιάζει με την Πολιτιστική Επανάσταση» 

Έκοψαν την κυβερνητική επιδότηση μιας εξηντάχρονης Κινέζας χήρας όταν αρνήθηκε να βγάλει τις Χριστιανικές εικόνες από το σπίτι της και να «σταματήσει να πιστεύει στον Θεό», ανακοινώθηκε τον Ιούνιο. Η Χριστιανή, στη Φουτζού Σίτυ, στην ΝΑ επαρχία Τζιανγσί, έπαιρνε μηνιαία σύναξη 250 γουάν (31 ευρώ) από τότε που πέθανε ο άνδρας της το 2018. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι της είπαν ότι θα της ακυρώσουν το μοναδικό μέσο στήριξης, αν δεν αφαιρέσει τις εικόνες. «Επειδή το Κομμουνιστικό Κόμμα σε ταΐζει, πρέπει να πιστεύεις μόνο σ’αυτό, όχι στο Θεό,» είπε ο αξιωματούχος. Δυο μήνες αργότερα, τα επιδόματα της γυναίκας ακυρώθηκαν, γιατί αρνιόταν να βγάλει τις εικόνες. Τον Απρίλη, μια ογδοντάχρονη γυναίκα αναγκάστηκε από αξιωματούχους να σκεπάσει την εικόνα ενός σταυρού στο σπίτι της  ή διαφορετικά θα αντιμετώπιζε την απώλεια της σύνταξής της. Τον ίδιο μήνα, αξιωματούχοι απείλησαν έναν παράλυτο, τρόφιμο ενός χριστιανικού οίκου ευγηρίας ότι θα χάσει την αναπηρική του σύνταξη – περιλαμβάνοντας στέγη, τρόφιμα και ιατρική περίθαλψη - την ώρα που κατέστρεφαν τις εικόνες τους Ιησού που είχε στο δωμάτιό του. Τον Ιανουάριο, μια Χριστιανή 70 ετών στο Σαντόνγκ διατάχθηκε να αντικαταστήσει χριστιανικές εικόνες στο σπίτι της με τα πορτραίτα του Σι Τζινπίνγκ και του Μάο, διαφορετικά θα αντιμετωπίσει την απώλεια της προνοιακής στήριξής της. Ένας πιστός που αντιμετώπιζε παρόμοιες απειλές από αξιωματούχους στο Χενάν είπε, «Τι θα κάμω χωρίς το εισόδημά μου; Πώς να τους πείσω; Μοιάζει με την Πολιτιστική Επανάσταση». 

EVANGELICALS NOW: AUGUST 2020

H κατοχή μιας Αγίας Γραφής θα μπορούσε να γίνει αδίκημα στην Σκωτία;

Σχόλιο: Ο κομμουνισμός πάντοτε είχε ως επιδίωξη τον ολοκληρωτικό έλεγχο των λαών, την κατάργηση της Δημοκρατίας αλλά κυρίως στόχευε τις θρησκευτικές ελευθερίες και το πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Για τον σκοπό αυτό, στην πάλαι ποτέ ανατολική Ευρώπη, χρησιμοποίησε τον χαφιεδισμό, την τρομοκρατία, τα γκουλάγκ καθώς και κάθε βίαιο μέσο που θα οδηγούσε στην υποδούλωση των λαών.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Ευρωπαίοι που ένιωσαν στο πετσί τους τον Κομμουνισμό και τον Ναζισμό, καθιέρωσαν την 23η Αυγούστου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα αυτών των απάνθρωπων ιδεολογιών που αποτέλεσαν τον 20ο αιώνα την ντροπή της ανθρωπότητας. 

Όμως ο κομμουνισμός αν και καταδικάστηκε από τους λαούς, εντούτοις εμφανίζεται και πάλι σε κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ καθώς και το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα.
Το άρθρο που ακολουθεί καταδεικνύει τους δόλιους σκοπούς των Σκωτζέζων νεοκομμουνιστών οι οποίοι συνεχίζουν το έργο των προπατόρων τους σταλινικών, για να καταργήσουν την Δημοκρατία, τις θρησκευτικές ελευθερίες, την Χριστιανική Πίστη και να εγκαθιδρύσουν ένα νεοπαγανιστικό καθεστώς που θα αποθεώνει τον Σοδομισμό και την ηθική διαφθορά. Η προσπάθεια τους έγκειται στην ψήφιση νόμων που θα φιμώνουν τις απόψεις, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τα νεοκομμουνιστικά ιδεώδη. Με αυτό τον τρόπο φορτώνουν με αλυσίδες την ελεύθερη έκφραση και θα σιωπήσουν κάθε φωνή που αντιδρά στα σχέδιά τους, χρησιμοποιώντας τα λεγόμενα "εγκλήματα μίσους". Οι νεοκομμουνιστές της Σκωτίας καταμαρτυρούν αυτά, που ανάλογοι κύκλοι θα προσπαθήσουν να επιβάλλουν στην πατρίδα μας, ιδιαίτερα στον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης. 

H κατοχή μιας Αγίας Γραφής θα μπορούσε να γίνει αδίκημα στην Σκωτία;

Για το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα (SNP), η φράση «κράτος-νταντά» (nanny state) δεν αποτελεί τόσο κριτική όσο μια επιδίωξη. Πρόκειται για το κόμμα που ήθελε να αναθέσει σε κάθε παιδί που γεννιέται  στη Σκωτία ένα κηδεμόνα του κράτους. Αυτό το σχέδιο ματαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Υπό την ηγεσία της Νίκολα Στέρτζον, έχουν γίνει κατ’επανάληψη προσπάθειες να ρυθμίσουν τις διατροφικές συνήθειες του λαού. Επομένως, είναι λογικό o πατερναλισμός του κόμματος να επεκταθεί στο θέμα της ελευθερίας λόγου. Το καινούργιο νομοσχέδιο της Σκωτίας περί Εγκλημάτων Μίσους και Δημόσιας Τάξης προτάθηκε φαινομενικά να ακυρώσει "απηρχαιωμένες" απαγορεύσεις κατά της βλασφημίας, αλλά αντί γι’αυτό θα φέρει κρυφά μια νέα σειρά καινούργιων νόμων περί βλασφημίας. Και το πιο αμφιλεγόμενο, το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου ασχολείται με το αδίκημα της "αναμόχλευσης μίσους"που ποινικοποιεί οποιονδήποτε "φέρεται με απειλητικό, υβριστικό ή προσβλητικό τρόπο" ή "κοινοποιεί απειλητική, υβριστική ή προσβλητική ύλη σε τρίτο". 

Πέραν τούτου, το Νομοσχέδιο επιτρέπει ρητά να παραμεριστεί η πρόθεση. Αν η συμπεριφορά ή το υλικό είναι "πιθανό" να αναμοχλεύσει μίσος κατά οποιονδήποτε προστατευμένων ομάδων (όπως ορίζονται από ηλικία, αναπηρία, φυλετική ή εθνοτική ταυτότητα, σεξουαλικό προσανατολισμό, τρανσεξουαλική ταυτότητα, "διαφορές στα σεξουαλικά χαρακτηριστικά", τότε το αν ο δράστης είχε σκοπό να αναμοχλεύσει μίσος ή όχι δεν έχει καμιά σημασία. Ακόμα και ένας ηθοποιός που παίζει ένα φανατικό χαρακτήρα σε θεατρικό έργο θα μπορούσε να εκδιωχθεί. Ένα ολόκληρο κομμάτι του νομοσχεδίου αφιερώνεται στη δημόσια παρουσία ενός θεατρικού έργου στο κοινό. Διευκρινίζει ότι τόσο οι ηθοποιοί όσο και οι σκηνοθέτες μπορεί να κριθούν υπεύθυνοι αν μέλη προστατευμένων ομάδων βρίσκουν προσβλητικό τo υλικό. Έτσι αν σε πειράζει ο αντισημιτισμός των επικριτών του Σάιλοκ, ή η Ισλαμοφοβία της απόφασης του Ταμπουρλέιν να κάψει το Κοράνι, μπορείς να κάμεις καταγγελία στην αστυνομία της Σκωτίας. 

Το Νομοσχέδιο φτάνει στο σημείο να ποινικοποιήσει την κατοχή «εμπρηστικής» ύλης εξού και η ανησυχία υψηλών Καθολικών αξιωματούχων για τη Βίβλο.

THE SPECTATOR 

Andrew Doyle

Η ημέρα της Μαύρης Κορδέλας: Μήνη στα θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού

Η 23η Αυγούστου καθιερώθηκε ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού. Είναι γνωστή και ως Διεθνής Ημέρα της Μαύρης Κορδέλας σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Θεσπίστηκε από την Διακήρυξη της Πράγας για την Ευρωπαϊκή Συνείδηση και τον Κομμουνισμό στις 3 Ιουνίου 2008 που υπογράφτηκε από τον Βάτσλαβ Χάβελ και μέλη της Ευρωπαϊκής Βουλής.

Σκοπός της εορτής είναι η απότιση φόρου τιμής στους νεκρούς των μαζικών εκτοπίσεων και δολοφονιών του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, και η επανίδρυση της ειρήνης και ευστάθειας στην Ευρώπη του σήμερα. Η εθνική εορτή τιμάται εκτός της Ευρώπης και στον Καναδά. 

Το ιστορικό της υπόβαθρο:

Στις ημέρες της δεκαετίας του 1980 πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις σε δυτικά κράτη, με τις οποίες οι άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Σοβιετική Ένωση. Στις 23 Αυγούστου 1986, την ημέρα της μαύρης πόρπης, έγιναν διαδηλώσεις σε 21 πόλεις δυτικών χωρών, μεταξύ των οποίων στην Νέα Υόρκη, Οτάβα, Λονδίνο, Στοκχόλμη, Σιάτλ, Λος Άντζελες, Περθ, και στην Ουάσιγκτον. Το 1989 δύο εκατομμύρια διαδηλωτές στην Βαλτική πιάστηκαν χέρι με χέρι και σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα, ενώ έφεραν αναμμένα κεράκια, εθνικές σημαίες της προπολεμικής εποχής και μαύρη πόρπη για την μνήμη των θυμάτων του Σοβιετικού τρομοκρατικού καθεστώτος.

Η επίσημη διεθνής αναγνώριση της 23ης Αυγούστου μετά το 2008:

Τον Απρίλιο του 2008 και υπό την προεδρία της Σλοβενίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διοργανώθηκε η Ευρωπαϊκή δημόσια ακρόαση για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από ολοκληρωτικά καθεστώτα, με σκοπό τον εντοπισμό και τη διαλεύκανση των εγκλημάτων που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Στις 3 Ιουνίου του 2008, με τη Διακήρυξη της Πράγας σχετικά με την ευρωπαϊκή συνείδηση και τον κομμουνισμό, η οποία συνόψιζε όσα ειπώθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο που διεξάχθηκε στην Βουλή της Τσεχίας από τις 2 ως τις 3 Ιουνίου 2008, και υπογράφηκε από τον Βάτζλαβ Χάβελ και άλλους Ευρωπαίους πολιτικούς, όρισε την 23η Αυγούστου ως ημέρα Μνήμης ενάντια του ολοκληρωτισμού. 

Στις 23 Σεπτεμβρίου 2008, 409 μέλη του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου υπέγραψαν τη Διακήρυξη θεσπίζοντας την εορτή της 23ης Αυγούστου ως ημέρα μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού. Το ψήφισμα έγινε δεκτό από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου με συντριπτική πλειοψηφία (533 ψήφοι «υπέρ», 44 «κατά» και 33 αποχές). Οι Έλληνες ευρωβουλευτές είτε καταψήφισαν (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ), είτε απείχαν της ψηφοφορίας (ΝΔ).

ΠΗΓΗ : pentapostagma

ΗΠΑ: Το YouTube «κατέβασε» το βίντεο του Tucker Carlson που αναφερόταν στην σύνδεση της κομμουνίστριας καταδικασμένης τρομοκράτισσας Susan Rosenberg με το BLM

Η ιστοσελίδα Gateway Pundit είχε αναφερθεί στη σχέση μεταξύ μιας τρομοκράτισσας που είχε λάβει χάρη από τον Μπιλ Κλίντον την τελευταία του μέρα ως πρόεδρος των ΗΠΑ και του «Black Lives Matter». Στη συνέχεια, ο δημοφιλής παρουσιαστής Tucker Carlson ανέφερε την είδηση, αλλά για «άγνωστο» λόγο το βίντεο με τα σχόλια που έκανε ο Tucker καταργήθηκε από το YouTube.

Η Susan Rosenberg (Σούζαν Ρόζενμπεργκ), μια καταδικασμένη τρομοκράτισσα, είναι μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της «Thousand Currents», της ομάδας που παρέχει χρηματοδότηση για το Black Lives Matter.

Συνέχεια Εδώ

Η ιδεολογία των ομοφυλοφίλων είναι χειρότερη από τον κομμουνισμό

«Χειρότερη και από τον κομμουνισμό» είναι η προώθηση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, ανέφερε ο Πολωνός πρόεδρος της Πολωνίας, Άντζεϊ Ντούντα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε προεκλογική συγκέντρωση.

Είπε χαρακτηριστικά για τη γενιά των γονιών του που αγωνίστηκε κατά της κομμουνιστικής ιδεολογίας για 40 χρόνια: 

«Δεν αγωνίστηκε γι’αυτό ώστε να εμφανιστεί μια νέα ιδεολογία ακόμα πιο καταστροφική».

Ο Άντζεϊ Ντούντα αποτελεί σύμμαχο του κυβερνώντος κόμματος «Νόμος και Δικαιοσύνη» (PiS) που καταγγέλλει τον ακτιβισμό των ομοφυλοφίλων.

Το PiS κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στο πολωνικό κοινοβούλιο με συντηρητική, πατριωτική ατζέντα αυστηρών χριστιανικών αξιών – που υποστηρίζει με ζέση την παραδοσιακή οικογένεια και αντιτίθεται σθεναρά στους γάμους των ομοφυλοφίλων.

Μιλώντας στο Brzeg της νοτιοδυτικής Πολωνίας, ο Ντούντα είπε πως «οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους και δεν είναι δυνατό για κανένα ίδρυμα να παρεμβαίνει στον τρόπο που οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους». Στις 10 Ιουνίου, μάλιστα, υπέγραψε τον «Οικογενειακό Καταστατικό Χάρτη» («Family Charter»), που περιλαμβάνει προτάσεις όπως την αποτροπή γκέι ζευγαριών να παντρεύονται ή να υιοθετούν παιδιά και την απαγόρευση της διδασκαλίας των ΛΟΑΤΚΙ στα σχολεία.

Οι ηγέτες που σέβονται τον λαό τους και τις παραδοσιακές διαχρονικές αξίες καταλαβαίνουν τον κίνδυνο που προέρχεται από την ιδεολογία των ομοφυλοφίλων. Στο τόπο μας το να φανερώσεις την ομοφυλοφιλία σου αποτελεί "γενναία πράξη" και μάλιστα τελευταία εμπλέκουν, σύμφωνα πάντα κατά τα λεγόμενά ομοφυλόφιλου κυβερνητικού στελέχους, την ομοφυλοφιλία τους με τον Πρωθυπουργό, λέγοντας με νόημα:   "Ο πρωθυπουργός προφανώς και έχει γνωρίσει τον σύζυγό μου όπως έχω γνωρίσει και εγώ τη σύζυγό του ..."
Η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρώπης, όπως η Πολωνία, η Ρωσία, η Εσθονία, η Ουγγαρία, η Ρουμανία, αντιτίθενται στην ομοφυλοφιλική ατζέντα. Αντίθετα η κα Κεραμέως συνεχίζοντας τον σχεδιασμό και την μεθόδευση που ξεκίνησε από τους κ. Φίλη και Γαβρόγλου  μας προετοιμάζει για την λεγόμενη "σεξουαλική αγωγή" στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που - ελπίζουμε να διαψευσθούμε - θα αποτελεί μέρος της ατζέντας των ομοφυλοφίλων. Να προσέξει όμως τούτο:
Οι Έλληνες θα αντιδράσουν σε κάθε προσπάθεια αλλαγής των ηθικών προτύπων και της θρησκευτικής τους παράδοσης που θα προέρχεται από την υιοθέτηση των ομοφυλοφιλικών πρακτικών και της ατζέντας των ΛΟΑΤΚΙ.

Στις ΗΠΑ αυτή την στιγμή διακυβεύεται το μέλλον του πλανήτη

Όπου Αριστερά και φωτιές, ακριβώς όπως και στην Κόλαση  

Ο δυτικός πολιτισμός σήμερα περνά μια κρίση που είναι ουσιαστικά διαφορετική από οτιδήποτε έχει προηγουμένως βιώσει. Άλλες κοινωνίες στο παρελθόν έχουν αλλάξει τους κοινωνικούς τους θεσμούς ή τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις υπό την επίδραση εξωτερικών δυνάμεων ή της αργής πορείας της εσωτερικής εξέλιξης. Αλλά καμιά κοινωνία, όπως σήμερα η δική μας, δεν αντιμετώπισε ποτέ σκόπιμα την προοπτική μιας θεμελιώδους μεταβολής των πεποιθήσεων και των θεσμών επί των οποίων ολόκληρη η δομή της κοινωνικής ζωής στηρίζεται. Ο πολιτισμός ξεριζώνεται, ύπουλα από τους Αριστερούς, από τα θεμέλιά του όσον αφορά την φύση του και την παράδοση του και ανασυγκροτείται σε μια νέα οργάνωση που είναι τόσο τεχνητή και μηχανιστική όπως σε ένα σύγχρονο εργοστάσιο.
Στις ΗΠΑ αυτή την στιγμή διακυβεύεται το μέλλον του πλανήτη. Οι ρεπουμπλικάνοι και η κυβέρνηση του Προέδρου Τράμπ δίνουν ίσως την τελευταία αποφασιστική μάχη εναντίον των νεοκομμουνιστών που προσπαθούν να κυριαρχήσουν σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Αν ο Πρόεδρος Τραμπ υποκύψει στην ολομέτωπη επίθεση των ακροαριστερών που συνεπικουρείται από τους αριστερούς Δημοκρατικούς, το μέλλον της Δύσης θα είναι ταυτόσημο με το μέλλον της Κίνας. Ένα νεοκομμουνιστικό καθεστώς θα επιβληθεί. Η ελευθερία θα χαθεί και οι δυτικές χριστιανικές αξίες και πολιτισμός θα παραμερισθούν. Ολόκληρη η Δύση θα βυθιστεί σε έναν ολοκληρωτισμό που δεν θα ανέχεται τίποτε αντίθετο στην "πολιτική ορθότητα" της Αριστεράς και των ριζοσπαστών νεομαρξιστών.
Ας προσευχηθούμε, ενισχύοντας τον Πρόεδρο Τράμπ, για να μας προστατέψει ο Θεός από την εωσφορικές επιδιώξεις των αριστερών.

Απαιτείται απ' όλους διαρκής επαγρύπνηση

Σχόλιο: Η καταστολή των θρησκευτικών ελευθεριών μέρα με την ημέρα γίνεται εντονότερη στην κομμουνιστική Κίνα. Ο έλεγχος της κινεζικής κοινωνίας από τους κομμουνιστές γίνεται ολοένα και χειρότερος. Οι νέες τεχνολογίες κάνουν τον ολοκληρωτισμό των κομμουνιστών ακόμη πιο απεχθή. Η Κίνα δείχνει τι θα συμβεί στην Ευρώπη και στον Δυτικό κόσμο αν επικρατήσουν οι νεοκομμουνιστές (ή επί το ελαφρότερον δημοκρατικοί σοσιαλιστές). Στόχος όλων των παλαιοκομμουνιστών αλλά και των νεοκομμουνιστών είναι να περιορίσουν την θρησκεία, να κλείσουν τους ναούς, να απαγορεύσουν την θεία λατρεία. Πράγματα που θεωρούσαμε αδιανόητα συνέβησαν έστω και με αιτιολογία την Πανδημία του covid-19. Η εξουσία διαθέτει και μεθόδους και δυνατότητες να επιτύχει ότι θέλει. Τα μόνα εμπόδια είναι η Πίστη μας στο Θεό και η δημοκρατία μας. Απαιτείται απ' όλους διαρκής επαγρύπνηση.

ΚΙΝΑ: απόλυτη απομόνωση

Οι αρχές, που ήδη έθεταν αυστηρούς περιορισμούς στις ελευθερίες των Χριστιανών, τώρα τους απαγόρευσαν να παρακολουθούν εκκλησιαστικές συνάξεις σε συνεχή ροή και απευθείας μετάδοση στο διαδίκτυο.  

«Η πρώτη και μοναδική διαδίκτυακή μας σύναξη μπλοκαρίστηκε από τη κυβέρνηση σχεδόν μόλις άρχισε,» ανέφερε ο ποιμένας μιας ανεπίσημης κατ’οίκον εκκλησίας στην Νοτιοανατολική επαρχία Τζιανγκσί. Η εκκλησία είχε υποστεί αστυνομική παρενόχληση, πριν από την εμφάνιση του κορωνοϊού, και αναγκάστηκε να αλλάξει τόπο συγκέντρωσης τουλάχιστον 5 φορές. 

Στην ανατολική επαρχία Σαντόνγκ, το διαδικτυακό κήρυγμα του ποιμένα διεκόπη σε λιγότερο από 20 λεπτά. Λίγες μέρες αργότερα προσπάθησε ανεπιτυχώς να δημιουργήσει μια διαδικτυακή πλατφόρμα. 

Οι Αρχές στην επαρχία  Σαντόνγκ αναβάθμισαν τις δράσεις τους, δίνοντας εντολή στις εκκλησίες να σταματήσουν αμέσως όλες οι υπηρεσίες βίντεο σε ζωντανή συνεχή ροή. 

Διαδικτυακές δραστηριότητες από μεμονωμένους Χριστιανούς επίσης ελέγχονται αυστηρά. Μόλις επιβλήθηκε καραντίνα λόγω κορωνοϊού στο Ουχάν, τα μέλη μιας καταγεγραμμένης κρατικής εκκλησίας (Three-Self Church) στη πόλη Σανγκτιού (Shangqui) ειδοποιήθηκαν να σταματήσουν όλες τις ομάδες με WeChat. 

Ένας ποιμένας ανέφερε: «Το Γραφείο Δημόσιας Ασφάλειας έχει πληροφορίες για όλα τα μέλη κάθε ομάδας WeChat, και γίνονται διαδικτυακοί έλεγχοι, που είναι  ιδιαίτερα αυστηροί στη διάρκεια της πανδημίας». 

Οι Αρχές χρησιμοποιούν ιδιαίτερες μεθόδους για τη Διαχείριση Θρησκευτικών Πληροφοριών στο Διαδίκτυο, για να μην επιτρέψουν στις εκκλησίες να κάνουν ζωντανές μεταδόσεις. Απαγορεύεται επίσης να ανεβάζουν στο Ιντερνετ βίντεο που θεωρούν ότι παραβιάζουν τις «εθνικές θρησκευτικές πολιτικές» που εφαρμόστηκαν  τον Ιανουάριο του 2019.

EVANGELICALS NOW: MAY 2020

Η προπαγάνδα των αντιχριστιανών Συριζαίων

Με τα ψέματα, τους ιστορικούς μύθους, την προπαγάνδα της Αριστεράς, ιδιαίτερα μέσα στα ελληνικά σχολεία, έχει βιασθεί και συνεχίζεται να βιάζεται βάναυσα η ιστορική αλήθεια.  Τελευταίος βιασμός της η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τα 75 χρόνια από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Όπως θα διαβάσετε παρακάτω στο άρθρο των EVANGELICALS NOW, ενός περιοδικού παγκοσμίου φήμης και κύρους, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε μόνο σχέση με "το τέρας του ναζισμού και του φασισμού που αναδύθηκε στην Ευρώπη", όπως ισχυρίζεται ο Σύριζα, αλλά και με το "τέρας του κομμουνισμού". Όπως αναφέρει ο Πατέρας της Νίκης, Ουίνστον Τσώρτσιλ, το ουσιαστικό διακύβευμα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η "επιβίωση του Χριστιανικού Πολιτισμού". Ενός πολιτισμού που κινδύνευε και από τους Γερμανούς Ναζί, και από τους Ιταλούς Φασίστες, και από τους σιντοϊστές Ιάπωνες αλλά ιδιαίτερα τους χριστιανομάχους κομμουνιστές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίοι μέχρι τελευταία στιγμή ήσαν σύμμαχοι των Γερμανών Ναζί (Γερμανοσοβιετική Συνθήκη ή Σύμφωνο  Μολότωφ - Ρίμπεντροπ). Η αγαστή δε συνεργασία Γερμανών και Σοβιετικών διαμέλισε την χριστιανική Πολωνία, οδήγησε τις Βαλτικές χώρες σε υποδούλωση στους κομμουνιστές, με προοπτική η Φινλανδία και η Ρουμανία να έχουν την ίδια τύχη.

Ο Μόλοτοφ (υπογράφοντας), ο Ρίμπεντροπ (με τα μαύρα πίσω από τον Μόλοτοφ)
και ο Στάλιν (δεξιά) στις 23 Αυγούστου 1939. Ναζί, Κομμουνιστές υλικά του ίδιου φυράματος  

Ο Τσώρτσιλ ήξερε πολύ καλά ότι η ήττα των γερμανικών δυνάμεων δεν ήταν και το τέλος του Πολέμου εναντίον της χριστιανικής Δύσης. Στη διάσημη ομιλία του για το «Σιδηρούν Παραπέτασμα», που εκφώνησε το 1946, είπε χαρακτηριστικά ότι ο Κομμουνισμός αποτελεί «μια διαρκώς αυξανόμενη πρόκληση για τον Χριστιανικό πολιτισμό». Και είχε απόλυτα δίκιο.

Όσον αφορά "τα μαζικότερα κινήματα αντίστασης στις δυνάμεις κατοχής στην Ευρώπη, με πρωτοπόρους το ΕΑΜ, την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ.", που αναφέρονται στην ανακοίνωση του Σύριζα, αυτά τα "κινήματα" ως κυρίαρχο σκοπό τους και επιδίωξη δεν ήταν να πολεμήσουν τους Γερμανούς αλλά να διεκδικήσουν και να καταλάβουν την εξουσία μετά την αποχώρησή τους. Απόδειξη ο συμμοριτοπόλεμος ή κατά τους αριστερούς εμφύλιος, που τόσα δεινά πρόσθεσε στον ελληνικό λαό με αποκλειστικά υπεύθυνη την Αριστερά.

Είναι να γελά κανείς όταν οι νεοκομμουνιστές του Σύριζα μιλούν για "νοσταλγούς του ολοκληρωτισμού". Προφανώς ομιλούν για τον εαυτό τους.  Ομιλούν αυτοί που αποτελούν φύσει και θέσει αναπόσπαστο κομμάτι του ολοκληρωτισμού.

Τέλος στην ανακοίνωση επισημαίνεται το εξής: "Δίνουμε καθημερινά τη μάχη για μια Ευρώπη απαλλαγμένη από τον ρατσισμό". Ότι δίνουνε μάχη είναι αλήθεια, αλλά η μάχη τους είναι υπέρ του ρατσισμού. Γιατί όταν μισείς και πολεμάς την Πίστη του ελληνικού λαού, την μεγάλη πλειοψηφία του που είναι οι χριστιανοί, όπως οι "προπάτορές σου" Λένιν, Στάλιν, Πωλ Πότ, είσαι ρατσιστής του χειρίστου είδους.

Ο σταλινικός κομμουνισμός ηττήθηκε το 1989 με την πτώση του τείχους του Βερολίνου αλλά ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός μεταλλάχθηκαν μέσω του ρεβιζιονισμού και του ρεφορμισμού δημιουργώντας κόμματα στα πλαίσια της Νέας Αριστεράς, και όχι μόνο, τα οποία διατηρούσαν το μίσος και το μένος τους ενάντια σε κάθε τι χριστιανικό. Ζωντανή απόδειξη ο εωσφορικός ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι αυτοί οι νεοκομμουνιστές  συνεχίζουν τον πόλεμο εναντίον της χριστιανικής πίστης και της εκκλησίας του Χριστού, δυστυχώς συνεπικουρούμενοι από "δεξιούς" κατ' όνομα χριστιανούς. Δεν θα ησυχάσουν αν δεν κλείσουν τις εκκλησίες και καταργήσουν την λατρεία στο πρόσωπον του Ιησού Χριστού.

«Θαρρώ ότι η μάχη της Αγγλίας πρόκειται να αρχίσει. 

Aπ’ αυτή τη μάχη εξαρτάται η επιβίωση του Χριστιανικού πολιτισμού».

Αυτά τα λόγια ειπώθηκαν από τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, τον σπουδαίο  πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά την ομιλία του στις 18 Ιουνίου 1940 με τίτλο: «Η καλύτερη στιγμή τους». Δεν ήταν όμως η μόνη φορά που θα μιλήσει για τον Χριστιανισμό και τον «Χριστιανικό πολιτισμό».  Σ’ ένα άρθρο στο περιοδικό «The Strand » το 1931, έγραψε για την ανάγκη να διατηρηθεί «μια φωτισμένη, ανθρώπινη Xριστιανική κοινωνία».

Κατά την διάρκεια σφοδρών βομβαρδισμών του Λονδίνου από την Λουφτβάφε,  ανέφερε ότι:«Αυτή η ισχυρή Πόλη καταφυγής,  που φυλάσσει τους τίτλους ιδιοκτησίας της ανθρώπινης προόδου, είναι βαθιάς σημασίας για τον Χριστιανικό πολιτισμό».

Στη διάσημη ομιλία του  για το «Σιδηρούν Παραπέτασμα», που εκφώνησε το 1946, είπε χαρακτηριστικά ότι ο Κομμουνισμός αποτελεί «μια διαρκώς αυξανόμενη πρόκληση για τον Χριστιανικό πολιτισμό».

Ποια ακριβώς ήταν  η αντίληψη του μεγάλου αυτού ήρωα για τον Θεό και τον Χριστιανισμό;

Το θέμα διερευνάται σε ένα καινούργιο βιβλίο με τίτλο:

«Ο Θεός και ο Τσώρτσιλ» που συγγράφηκε από το δισέγγονό του Jonathan Sandys και τον πρώην βοηθό του Λευκού Οίκου Wallace Henry. Οι συγγραφείς φέρουν στο επίκεντρο της προσοχής την πνευματική πλευρά της ζωής του Τσώρτσιλ, που προφανώς υπήρχε, αλλά συχνά παραμελείται από κοσμικούς βιογράφους. Θα ήταν δύσκολο να υπερασπιστούμε την ιδέα ότι ο Τσώρτσιλ ήταν τυπικός Χριστιανός. Είχε κραυγαλέα ελαττώματα. Μπορούσε να είναι εμπαθής, σκληρός, απρόβλεπτος. Δεν πήγαινε τακτικά στην εκκλησία. Αλλά το βιβλίο τον χαρακτηρίζει ως «Χριστιανό ανθρωπιστή» και τον παρομοιάζει με τον Βασιλέα Κύρο, τον διορισμένο από τον Θεό Απελευθερωτή. 

Πεπρωμένο και Προβλεπτικότητα

Πάνω απ’ όλα, ο Tσώρτσιλ είχε βαθειά αίσθηση του πεπρωμένου. Ένας φίλος από τα παιδικά του χρόνια στο σχολείο Harrow θυμάται μια συζήτηση με το Τσώρτσιλ, ηλικίας 16 χρονών, ένα καλοκαιρινό βράδυ του 1891. Ξεκάθαρα και χωρίς έπαρση, καθώς μιλούσαν για το μέλλον τους, ο Τσώρτσιλ είπε: «Αυτή η χώρα θα υποστεί μια τρομερή εισβολή, δεν ξέρω πώς, αλλά σου λέω θα είμαι υπεύθυνος για την άμυνα του Λονδίνου, και θα σώσω το Λονδίνο και την Αγγλία από την καταστροφή.»

Υπό το πρίσμα των μελλοντικών γεγονότων στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τα λόγια του είναι εντυπωσιακά.

Η προβλεπτικότητά του ήταν αξιόλογη σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Όταν βρισκόταν στην ηλικία των τριάντα, η φίλη του Violet Bonham Carter, θυγατέρα του Πρωθυπουργού Asquith, έγραψε ότι ο πατέρας της «εντυπωσιάστηκε βαθειά» από την πρόβλεψη του Τσώρτσιλ σχετικά με την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, μία πρόβλεψη που ήταν «εξαιρετικά ακριβής».

Ελίζαμπεθ Έβερεστ

Ο λόρδος Randolph και η λαίδη Jennie, οι γονείς του, παραμελούσαν τον γιό τους. Η στενότερη φίλη και πηγή σταθερότητας στη ζωή του ήταν η νταντά του, Ελίζαμπεθ Έβερεστ. Κατά πάσα πιθανότητα, διαμέσου της άρχισε να σέβεται βαθειά το λόγο του Θεού και την Χριστιανική πίστη.

Ο συγγραφέας Stephen Mansfield αναφέρει: «Η Ελίζαμπεθ ήταν άνθρωπος προσευχής και δίδασκε καλά τον Ουίνστον. Τον έμαθε τα πρώτα του εδάφια και γονάτιζε μαζί του κάθε μέρα καθώς έλεγε τις προσευχές του. Του εξηγούσε τον κόσμο με ξεκάθαρους χριστιανικούς όρους.»

Ο Ουίνστον συχνά ανέφερε κομμάτια από το Λόγο του Θεού στις ομιλίες του. Η Ελίζαμπεθ, όχι οι γονείς του, τον επισκεπτόταν όταν  βρισκόταν μακριά ως οικότροφος σε σχολείο. Στη νταντά άνοιγε την καρδιά του και έμεινε αφοσιωμένος φίλος της μέχρι το θάνατό της το 1895. 

Προσευχή

O σεβασμός για τον Θεό που έμαθε από την Ελίζαμπεθ Εβερεστ επηρέασε τη ζωή του. Ιδιαίτερα έμαθε να προσεύχεται, ειδικά όταν αντιμετώπιζε προβλήματα και κινδύνους.

Έχοντας κρυφθεί σε ένα τραίνο, όταν δραπέτευσε από φυλακή στη Ν. Αφρική στη διάρκεια του Πολέμου των Μπόερ, αναγκάστηκε να κατεβεί, για να μην τον συλλάβουν. Καθώς βρισκόταν στην ύπαιθρο, χρειαζόταν απεγνωσμένα βοήθεια. Είδε τα φώτα από ένα μαντρί σε κάποια απόσταση και άρχισε να πλησιάζει. Επρόκειτο για ένα χωριουδάκι. Φοβούμενος μήπως τον παραδώσουν στις Αρχές, απομακρύνθηκε.  Δεν ήξερε που να πάει.

Θα γράψει:

«Δεν βρήκα παρηγοριά σε καμιά φιλοσοφική ιδέα που κάποιοι επιδεικνύουν στις ώρες της ανάπαυσης … Φαίνονται σαν φίλοι μόνο στα εύκολα. Συνειδητοποίησα με έντονα απαίσιο τρόπο ότι καμιά εξυπνάδα, καμιά δύναμη δική μου δεν θα με έσωζε από τους εχθρούς μου. Ήξερα ότι χωρίς τη βοήθεια εκείνης της Ανώτερης Δύναμης, που επεμβαίνει στην αιώνια αλληλουχία αιτιών και αποτελεσμάτων πιο συχνά απ’ ότι θέλουμε να ομολογήσουμε, δεν θα μπορούσα να πετύχω. Προσευχήθηκα εγκάρδια για πολλή ώρα, ζητώντας βοήθεια και καθοδήγηση. Και κατά θαυμαστό τρόπο, απαντήθηκε η προσευχή μου. Ξαφνικά, χωρίς φαινομενική αιτία,  όλες οι αμφιβολίες μου εξαφανίστηκαν.  Αυτό συνέβη πέρα από οποιαδήποτε ανθρώπινη λογική. Ήξερα με απόλυτη βεβαιότητα ότι θα πήγαινα στο μαντρί.»

Προχώρησε και χτύπησε στην πόρτα. Προς μεγάλη του έκπληξη βρέθηκε αντιμέτωπος με το μόνο Άγγλο, τον John Howard που έμενε στην περιοχή. Ο Άγγλος τον έκρυψε και αργότερα τον βοήθησε να πάει σε πορτογαλικό έδαφος και να γλυτώσει.  Αυτή η απόδραση τον έκανε ήρωα στα μάτια των Βρετανών.

Συμμετείχε σε συγκρούσεις στις Ινδίες, το Σουδάν και τα χαρακώματα στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έγραψε: «Δεν δίσταζα να ζητήσω ειδική προστασία όταν ήμουν κάτω από εχθρικά πυρά.  Και πάντα ένοιωθα ευγνωμοσύνη όταν γύριζα μ’ ασφάλεια στο σπίτι και έπινα τσάι.»

Ο Τσώρτσιλ κάνοντας το σήμα της νίκης το Μάιο του 1943

Πολιτική έρημος

Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’30, o Tσώρτσιλ έπεσε σε δυσμένεια και  βρισκόταν σε πολιτική έρημο. Εκείνα τα χρόνια προειδοποιούσε κατ’ επανάληψη τη κυβέρνηση για τον επανεξοπλισμό των Γερμανών και τους μεγάλους κινδύνους του κατευνασμού.  Εκείνο τον καιρό επίσης μελετούσε την ηγεσία του Μωυσή. Θα γράψει: «Κάθε προφήτης πρέπει να προέρχεται από τον πολιτισμό, αλλά κάθε προφήτης πρέπει να μπει στην έρημο. Πρέπει να έχει έντονες εντυπώσεις από μία πολύπλοκη κοινωνία και όλων εκείνων που μπορεί να του προσφέρει, και τότε πρέπει να υπηρετήσει για κάποιες χρονικές περιόδους σε απομόνωση και διαλογισμό. Μ’ αυτή τη διαδικασία κατασκευάζεται ο ψυχικός δυναμισμός.»

Τον επηρέασε η Επί του Όρους Ομιλία. Ο Αντριου Ρόμπερτς γράφει:

«Σίγουρα από τους Μακαρισμούς ο Τσώρτσιλ άντλησε την έμπνευση για το φημισμένο επιμύθιο για τα απομνημονεύματα του από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: "Στον πόλεμο: Απόφαση. Στην Ήττα: Περιφρόνηση. Στη Νίκη: Μεγαλοψυχία. Στην Ειρήνη: Καλή Θέληση"».

Όραμα για την κοινωνία

Από τέτοιες στοχαστικές περιόδους, ανέκυψε το όραμα του Τσώρτσιλ περί Χριστιανικού πολιτισμού. Τον έβλεπε σαν ένα πολιτισμό που βασιζόταν πάνω στην Αγία Γραφή. «Για τον Τσώρτσιλ», γράφει ο Ντάρρελ Χόλλυ, «η Αγία Γραφή είναι το magnum opus του Δυτικού πολιτισμού.» Σε αντίθεση με τη "διεστραμμένη επιστήμη" του κοινωνικού Δαρβινισμού που διαμόρφωσε τη χιτλερική Γερμανία, ένας τέτοιος πολιτισμός θα χρησιμοποιούσε το πλούτο και τη δύναμη για να υπηρετήσει, όχι να κυριεύσει. Θα προωθούσε την πειθαρχία αυτοσυγκράτησης για να επιτρέψει την αληθινή ελευθερία. Θα τόνιζε την σημασία της συγχωρητικότητας και θα αξιολογούσε το αληθινό θάρρος και όχι την ανούσια διασημότητα.   Eν συντομία, ο Τσώρτσιλ εκινείτο από ένα ηθικό όραμα για την κοινωνία.

Φαίνεται ότι το μόνο που ικανοποιεί το μεταμοντέρνο κοσμικό εκλογικό σώμα και τα κυνικά ΜΜΕ  είναι ένας βραχυπρόθεσμος πραγματισμός. Αλλά θα ήταν σοφό να καλέσουμε το έθνος μας και τους πολιτικούς μας να πάνε πίσω, στον πλούτο της κατανόηση της ζωής και του κόσμου του Τσώρτσιλ.

ΠΗΓΗ: EVANGELICALS NOW