Ινδία: Τρόπαια της Χάρης

«Είμαι τρόπαιο της Χάρης!» Ήταν τα πρώτα λόγια που ακούσαμε από την Καμελμπάι καθώς μας διηγήθηκε την ιστορία της.

Η Καμελμπάι εγκαταλείφθηκε μωρό στις σκάλες του Ινδουιστικού Ναού. Οι γονείς της ήταν ψηλής κάστας Βραχμάνοι, αλλά ήθελαν γιο, όχι κόρη. Γι’ αυτό την άφησαν εκεί για να την μεγαλώσουν οι ιερείς – και αργότερα να την χρησιμοποιήσουν ή να την κακοποιήσουν όπως ήθελαν. Ευτυχώς, την βρήκαν και τη γλύτωσαν μέλη του προσωπικού μιας χριστιανικής Ιεραποστολής «Μούκτι» (Σωτηρία). Ελέγξανε το μωρό στο Νοσοκομείο και μετά το βάλανε στο βρεφοκομείο όπου δεχόταν την αγάπη και τη φροντίδα που είχε στερηθεί. Την ονόμασαν «Κάμελ». Όταν μεγάλωσε την τοποθέτησαν σε ένα από τα «Λουλουδένια Ιδρύματά τους» σαν «μπουμπούκι» που αργότερα θα γινόταν «άνθος». Διέπρεψε στο σχολείο, έμαθε αγγλικά, υπηρέτησε σαν Οικονόμος-μητέρα σε ένα «λουλουδένιο ίδρυμα» και αργότερα έγινε δασκάλα. Ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες που αποφοίτησε από το Βιβλικό Κολλέγιο στο Pune και στη συνέχεια υπηρέτησε σαν διακόνισα, ευαγγελιζόμενη στα χωριά. Έγινε μεταφράστρια στα Γραφεία του Μούκτι. Τότε την έλεγαν Καμελμπάι.

Ακούσαμε τη θαυμαστή της μαρτυρία και ποτέ δεν ξεχάσαμε τα πρώτα της λόγια, «Είμαι τρόπαιο της χάρης του Θεού». Όταν γυρίσαμε επιστρέψαμε στην Ινδία τη βρήκαμε ετοιμοθάνατη. Ήταν 85 χρονών και περνούσε τις τελευταίες μέρες της ζωής της στο νοσοκομείο του Μούκτι που πολλά χρόνια πριν την δέχθηκε σαν μωρό. Εκατοντάδες άνθρωποι θα παρακολουθούσαν την κηδεία της. Πόσο άξιζε το «Εύγε» του Κυρίου της.

Σ’ ένα σκουπιδότοπο

Λίγες μέρες αργότερα μας κάλεσαν να συναντήσουμε την «αντικαταστάτρια» της Καμελμπάι. Μια Χριστιανή κοινωνική λειτουργός είχε φέρει στην Ιεραποστολή μια σκελετωμένη μητέρα με το μικροσκοπικό της μωρό που είχε γεννηθεί μόλις πριν λίγες βδομάδες. Είχαν εγκαταλειφθεί από τον πατέρα-σύζυγο. Η κοινωνική λειτουργός τους είχε βρει σ’ ένα σκουπιδότοπο όπου η μητέρα έψαχνε για τρόφιμα και οτιδήποτε άλλο θα  μπορούσε να πουλήσει για λίγες ρουπίες. Στο «Μούκτι» τους δέχθηκαν με τρυφερότητα. Η μητέρα χρειαζόταν νοσοκομειακή περίθαλψη. Το μωρό έγινε δεκτό στο βρεφοκομείο, και το ονόμασαν «Έστερ» - «Αστέρι» - με την προσευχή ότι μια μέρα θα λάμψει για τον Ιησού. Και εγώ προσευχήθηκα για αυτό το κοριτσάκι. Μακάρι μια μέρα να επαναλάβει τα λόγια της Καμελμπάι, «Είμαι τρόπαιο της χάρης του Θεού!».

...

Μια ακόμα ιστορία ανατρέχει πάνω από 40 χρόνια, όταν ένα αδύνατο, υποσιτισμένο τρίχρονο αγοράκι μεταφέρθηκε στο Ιεραποστολικό  Ίδρυμα «Μούκτι» στο Daund. Στην αρχή το τάιζαν με κουταλάκι. Οι ιεραπόστολοι νόμιζαν ότι θα πέθαινε. Αλλά έζησε για να γίνει ένα ακόμα «τρόπαιο της χάρης του Θεού». Σήμερα είναι ο Ποιμένας Τιμόθεος Τζαλάμ. Έχει μια θαυμάσια διακονία στο Μιράζ – μια πόλη γνωστή για τους γιατρούς, τα γαϊδούρια και τη σκόνη της. Έχει πάνω από 200 νοσοκομεία. 

Γνωρίζοντας τον Χριστό

ΙΝΔΙΑ

Η Μοχίνι Χριστίνα, όπως αποκαλεί τον εαυτό της τώρα, προέρχεται από υψηλά ιστάμενη ιερατική οικογένεια Βραχμάνων, αλλά διαμέσου μιας σειράς γεγονότων, κατάλαβε ότι χρειαζόταν έναν Σωτήρα. Ο Ιησούς με θαυμαστό τρόπο της φανέρωσε τον εαυτό Του και βρήκε σωτηρία, αγάπη, και λύση για τον ετοιμόρροπο γάμο της.

Η Μοχίνι πάντα είχε τη θρησκεία στο κέντρο της ζωής της. Εντούτοις, από τη στιγμή που αρραβωνιάστηκε με τον Μπάραθ Κρίσνα, άρχισε να πάσχει από περιόδους ανεξήγητης κατάθλιψης και μοναξιάς, και άρχισε να υποφέρει από αυχενική σπονδυλίτιδα. Αποδείχθηκε ότι μια άλλη γυναίκα είχε συμβουλευτεί μάγισσες για να καταραστούν τη Μοχίνι από ζήλεια, όταν παντρεύτηκε τον Μπάραθ.

Την ενθάρρυναν να ασχοληθεί κι εκείνη με τη μαύρη μαγεία, αλλά αρνήθηκε. Καθώς δεν έβρισκε λύσεις για τα προβλήματά της στον Ινδουϊσμό, η Μοχίνι είπε, «Αρχισα να αναζητώ τον Αληθινό Θεό. Αν υπάρχει θεός, ας με σώσει εκείνος. Ήταν το επόμενο βήμα που πήρα». Τότε είδε ένα όνειρο.

Στο όνειρό της ήταν περιτριγυρισμένη από νερά και την πλησίασε ένας άνδρας γεμάτος φως. «Ένοιωθα την γεμάτη παρηγοριά παρουσία Του. Μου χαμογέλασε και το χαμόγελό Του ήταν καθησυχαστικό. Το πρόσωπό Του ακτινοβολούσε αγάπη. Αμέσως κέρδισε την καρδιά μου. Mε συνεπήρε ο Ουράνιος Νυμφίος και Τον έβλεπα και σκεφτόμουνα, Θα με σώσει; Τότε Εκείνος θα είναι Θεός μου. Ήταν ο Κύριος Ιησούς,» είπε.

Πώς ταπεινώθηκε ο Παντοδύναμος Θεός και επισκέφθηκε μια Ινδουῒστρια Βραχμάνα που δεν ενδιαφερόταν καν να Τον γνωρίσει;

Η Μοχίνι βαφτίστηκε, διάβαζε τη Βίβλο της και περνούσε βραδιές ολόκληρες σε λατρεία. Αργά και σταθερά, ο Θεός την οδήγησε στην ειρήνη Του.

«Ο Ιησούς δεν είναι το φάρμακό μας», κατέληξε, «Είναι το οξυγόνο μας».

EVANGELICALS NOW: JANUARY 2021

Εκοψαν το λαιμό του, έλιωσαν το κεφάλι του με βράχο, τον έκοψαν σε κομμάτια και τον έθαψαν σε ένα λάκκο

ΙΝΔΙΑ

Ο Σάμαρου Μαντκάμι, ένας έφηβος προσήλυτος, δολοφονήθηκε στις 4 Ιουνίου από μια ομάδα που φέρεται ότι έκοψε το πτώμα του σε κομμάτια.
Ο Ποιμένας Mπιτζέι (Bijay) είπε ότι η ομάδα, που αποτελείτο μάλλον από Iνδουϊστές ριζοσπάστες, συνασπίστηκε για να απαγάγει Χριστιανούς στο απόμακρο χωριό Κεντουγκούντα. Ο πατέρας του Μαντκάμι υπέβαλε καταγγελία ότι μια ομάδα συγχωριανών συνέλαβε τον γιο του γύρω στις 11 μ.μ., λέγοντάς του ότι τον χρειάζονταν για μια σύναξη στη ζούγκλα. Όταν γύρισαν μια ώρα αργότερα για να απαγάγουν τον πατέρα, εκείνος δραπέτευσε  και πήγε στο αστυνομικό τμήμα.
Πατέρας και γιος ήταν Χριστιανοί εδώ και μόλις 3 χρόνια.
Δυο ακόμα αγόρια που απήχθησαν κατόρθωσαν να ξεφύγουν, αλλά ο Μαντκάμι ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου ύστερα από κατηγορίες ότι ασχολείτο με μαγεία. Έκοψαν το λαιμό του, έλιωσαν το κεφάλι του με βράχο, τον έκοψαν σε κομμάτια και τον έθαψαν σε ένα λάκκο. Ένας αστυνομικός επιθεωρητής είπε ότι έγινε εκταφή τρεις μέρες μετά τη δολοφονία του.
Ο Ποιμένας Μπιτζέι είπε, «Ο Σάμαρου ήταν φλογερός Χριστιανός. Πάντα μιλούσε από το λόγο του Θεού με τους νέους και τα παιδιά του χωριού». Ο Μαντκάμι πρόσφατα είπε στον ποιμένα ότι θα αναλάμβανε τη διακονία του ευαγγελίου, αν κάτι συνέβαινε σ’εκείνον.

EVANGELICALS NOW: JULY 2020