Και το αίμα των μαρτύρων είναι ο σπόρος της εκκλησίας.

Το παρακάτω άρθρο επιδεικνύει τι συμβαίνει σε χώρες όπου το Ισλάμ έχει δύναμη. Αυτό ας το προσέξουν οι πολιτικοί μας πριν είναι πολύ αργά.

Φυσικά μην περιμένετε να μαθαίνετε τέτοιες ειδήσεις στα κατεστημένα αριστεροκρατούμενα ΜΜΕ της πατρίδας μας που συνεχής προσπάθειά τους είναι η αποχριστιανοποίηση της πατρίδας μας και μετατροπής της σε μουσουλμανική χώρα.

ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ

Ύστερα από τις επιθέσεις που έγιναν  σε εκκλησίες της Σρι Λάνκα το Πάσχα, αναδύονται και άλλες ιστορίες πίστης. 

Τα παιδιά και οι δάσκαλοι του Κυριακού Σχολείου γύριζαν στην Εκκλησία για την Κυριακάτικη σύναξη και το πρωινό τους, όταν εξερράγη μια βόμβα.

Ανάμεσα σ’αυτούς που έχασαν τις ζωές τους ήταν  ο 13χρονος Τζάκσον και η δασκάλα και θεία του, Βερλίνι. Ο πατέρας του, ο Βερλ, είπε, «Ο γιος μου, ο Τζάκσον, και η αδελφή μου, πέθαναν επί τόπου. Ο γαμπρός μου πέθανε στο νοσοκομείο μια βδομάδα μετά την επίθεση».

«Η Βερλίνι δίδαξε τα παιδιά για την αμαρτία πριν γίνει η έκρηξη. Τα παιδιά ομολόγησαν τις αμαρτίες τους και δέχθηκαν τον Ιησού σαν Σωτήρα τους. Μετά τα παιδιά πήγαν για πρωινό και έγινε η έκρηξη».

«Πονάει όταν χάνεις αγαπητά σου πρόσωπα,» είπε ο Βερλ. «Δεν σκοτώθηκαν. Σπάρθηκαν σαν σπόροι. Και το αίμα των μαρτύρων είναι ο σπόρος της εκκλησίας. Ο Ιησούς πέθανε τη Μεγάλη Παρασκευή, και την Κυριακή του Πάσχα αναστήθηκε. Ο γιος μου, η αδελφή μου και ο γαμπρός μου πέθαναν αλλά αναστήθηκαν εκείνη την ημέρα μαζί με τον Ιησού.

Παρόλη την θλίψη, τον πόνο, την απώλεια, ο Βερλ αφιέρωσε τη ζωή του στον Θεό. «Ο Θεός είναι αγαθός. Ο Θεός είναι μεγάλος. Ο Ιησούς Χριστός είναι το θεμέλιό μου. Εγώ είμαι μηδέν». Και συνέχισε, «Ο γιος μου ήταν δικός μου για 13 χρόνια, αλλά τώρα είναι για πάντα του Ιησού».

Τώρα όλοι οι χώροι λατρείας φυλάσσονται από ελεύθερους σκοπευτές  και λαμβάνονται αυστηρά μέτρα ασφάλειας καθώς άνθρωποι μπαίνουν στα κτίρια. Μέσα στην αίθουσα όπου μαζεύεται τώρα η αδελφότητα της Εκκλησίας Σιών, η χαρά της λατρείας είναι ολοφάνερη. Εκατοντάδες αδελφοί με υψωμένα χέρια φώναξαν «Αλληλούγια! Αμήν!»

Ο πνευματικός εργάτης Ροσάν Μαχεσάν στεκόταν μπροστά και τιμούσε τους νεκρούς. Είκοσι εννιά άτομα από την Εκκλησία Σιών έχασαν τις ζωές τους. Δεκατέσσερα απ’αυτά ήταν παιδιά  που κατέβαιναν από το Κυριακό Σχολείο.

«Είναι μάρτυρες,» είπε ο Ροσάν. «Τώρα βρίσκονται με τον Ιησού».

Διάβασε τα ονόματα των τραυματίων και γινόταν προσευχή. Πέντε μέλη της εκκλησίας νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο του Κολόμπο. Άλλα βρίσκονται σε άλλο νοσοκομείο στο Κάντυ. Τέσσερα ακόμα άτομα βρίσκονται στην εντατική.

Κάποιος περιέγραψε την συμπροσευχή ως εξής: «Είδα ανθρώπους να  χτυπάνε  τις πύλες του ουρανού, ζητώντας θεραπεία και πνεύμα αγάπης και συγχωρητικότητας.»

Το μήνυμα εκείνη την ημέρα ήταν από το Δανιήλ 3: «Γιατί πρέπει να περπατούμε στο μέσο της φωτιάς;» ρώτησε ο εργάτης Ροσάν. «Αυτή τη στιγμή, μπορεί να μην ξέρουμε γιατί, αλλά ο Θεός βρίσκεται μέσα στη φωτιά μαζί μας. Συμπάσχει μαζί μας. Περπατάει μαζί μας και κλαίει μαζί μας. Είναι ο τέταρτος στο καμίνι».

EVANGELICALS NOW: JULY 2019