Πολιτισμικός Μαρξισμός

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

O Μηδενισμός ως ιδεολογία συνιστά τον πυρήνα της σημερινής κοινωνικής πολιτικής και  διαμορφώσεως της κοινωνικής ιδεολογίας όπου οι οικονομικές ελίτ αντί να σέβονται και να αφουγκράζονται εν τοις πράγμασι τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, επιβάλλουν μονολιθικώς και στανικώς τα ιδιωτικά τους πρότυπα.

Εννοώ ότι η πραγμάτωση της Δημοκρατίας προϋποθέτει υγιείς προσωπικότητες και πεπαιδευμένους ανθρώπους, ειδάλλως (η δημοκρατία), συνιστά μόνον ένα στερεότυπο εκφραστικό κλισέ, όπου υπό  τον μανδύα της επίκλησής της, υποκρύπτεται επιμελώς το στυγνό δικτατορικό πρόσωπο, μίας συγκεκριμένης μειοψηφίας η οποία δυνάμει της νομής της εξουσίας την οποία κατέχει, επιβάλλει παντί τρόπω την γνώμη της προς την κοινωνία.

Η φαιά προπαγάνδα του συστήματος των οικονομικών ελίτ διοικεί αδυσώπητα προς πάσα κατεύθυνση χειραγωγεί τις μάζες, κατά το δοκούν, ασκώντας έμμεσα και χειρουργικά μία πρωτοφανή πλύση εγκεφάλου, δεν αντιπαρατάσσεται με επιχειρήματα αλλά με εκφραστικά ανεδαφικά κλισέ, εύπεπτα προς αναπαραγωγή, εν είδει εφήμερου συνθήματος προς την μάζα.

Δηλαδή, φασίστας, συντηρητικός, ομοφοβικός, μισαλλόδοξος, ξενοφοβικός, η επιβολή σιγής προς την διαφορετική άποψη και η καθεστωτική δίωξη της διαφορετικής εκφοράς του λόγου, συνιστά την προεξάρχουσα έκφανση του ολοκληρωτισμού, πρόκειται δια μία νεοπαγή αστυνόμευση της σκέψης, δια επιμελώς μεθοδευμένων υποβολιμαίων αρρήτων μηνυμάτων, τα οποία εγχαράσσονται εις το υποσυνείδητό μας.

Εάν  ασκήσω δριμεία κριτική προς την αφίσα ενός πατέρα ενδεδυμένου γυναίκα με ένα κορίτσι στην αγκαλιά του, επισύρω την μήνη της μειοψηφίας των οικονομικά ισχυρών, με συγκεκριμένη αντίληψη, ωσαύτως, υπό την ίδια αντίληψη, η αξία της ζωής ενός έγχρωμου ανδρός είναι πιο σημαντική από ενός λευκού, ή εάν ο φυσικός αυτουργός μίας θανατηφόρας σωματικής βλάβης, είναι αστυνομικός, «συντηρητικός στις απόψεις» άνδρας, η κοινωνία τον αντιμετωπίζει διαφορετικά.

Η ανθρωπολογική Νέα Τάξη πραγμάτων, εγκαθιδρύει ένα κατασκευασμένο και δια της βίας , με αθέμιτα υποσυνείδητα μέσα, στερεότυπο τρόπο βίου, μίας μειοψηφίας η οποία απλώς έχει οικονομική ισχύ και ασεβώς, δίκην προοδευτισμού, εργαλειοποιεί τις ιδικές της διαθέσεις και ορέξεις, επιβάλλοντας την μάζα να τις αποδεχτεί επί ποινή δίωξης, κοινωνικού αποκλεισμού, λοιδορίας και κατασυκοφάντησης, προβάλλοντας ανεπαίσχυντα ένα ορισμένο κοινωνικό πρότυπο.

Ο ολοκληρωτισμός της ορθότητας των ελίτ, στραγγαλίζει την ελευθερία της σκέψης, τον πλουραλισμό, αναπαράγοντας εις την κοινωνία ψευδώνυμα πρότυπα καθ’ υπαγόρευση των τάσεων των ιθυνόντων νόων, εις βάρος την δημιουργικής σκέψεως των πολλών.

Ο φασισμός της επιβεβλημένης ομοιογένειας δήθεν χάριν της ισοπεδωτικής διαφορετικότητας, όζει σε ανελεύθερα καθεστώτα, όπως αυτά των εν Ελλάδι θιασωτών, του πάλαι ποτέ σιδηρούν παραπετάσματος της ουτοπίας του Μαρξισμού.

Ίσως η επιβολή της δήθεν ανοχής εις τα πλαίσια της καθοιονδήποτε τρόπο ποδηγετήσεως των μαζών, να συνιστά μία μορφή επίδειξη στυγνής εξουσίας προς τους αδύναμους απόρροια εσωτερικής πλήρωσης, ή νομιμοποίησης της εσωτερικής αδυναμίας των ισχυρών πασπαλισμένο με την χρυσόσκονη του προοδευτισμού, ίσως τα όρια μεταξύ πολιτικής επιστήμης και ψυχιατρικής θα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν διακριτώς αλληλοπεριχωρούμενα.

ΠΗΓΗ : aktines

Πρύτανης Αφρικανικού Χριστιανικού Πανεπιστημίου: «Οι μαύροι στην Αμερική είναι οι πιο ελεύθεροι και πιο ευημερούντες μαύροι στον κόσμο»

Ο Δρ Voddie Baucham, Πρύτανης Θεολογίας στο Αφρικανικό Χριστιανικό Πανεπιστήμιο και πρώην πάστορας από την Καλιφόρνια, έκανε πρόσφατα θόρυβο όταν το κήρυγμά του με τίτλο "Εθνικός Γνωστικισμός" εμφανίστηκε ξανά στο διαδίκτυο. Συμμετείχε μαζί με τον Γκλεν Μπεκ στην ραδιοφωνική εκπομπή την Πέμπτη για να εξηγήσει γιατί πιστεύει ότι τα σημερινά κινήματα για την «κοινωνική δικαιοσύνη» και «κατά του ρατσισμού» είναι μια «δηλητηριώδη» ιδεολογία βουτηγμένη στη μαρξιστική κριτική θεωρία, η οποία στοχεύει στην «ανακατανομή» της δικαιοσύνης σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το άτομο.

Ο Δρ Baucham υποστήριξε ότι το αφήγημα της Αριστεράς ότι οι μαύροι Αμερικανοί είναι οι πιο καταπιεσμένοι μαύροι στον κόσμο δεν είναι καθόλου αλήθεια.

«Προσπαθώ να μιλήσω για αυτό από μια ευρύτερη σκοπιά. Δυστυχώς, όταν μιλάς για αυτό από μια ευρύτερη σκοπιά, οι άνθρωποι τείνουν να σκέφτονται, ότι δεν έχεις ενσυναίσθηση, ότι δεν έχεις συμπόνια, ότι δεν καταλαβαίνεις πόσο κακό είναι. Εγώ, που μεγάλωσα στο νότιο κεντρικό Λος Άντζελες, που γεννήθηκα το 1969, μεγάλωσα κατά την εποχή του κρακ... [και] μεγάλωσα σε μονογονεϊκή οικογένεια, με μια έφηβη βουδίστρια μητέρα», είπε ο Μπάχαμ.

"Είμαι επίσης Αμερικανός που έχω πάει σε δεκάδες χώρες στον κόσμο. Και υπάρχουν δύο πράγματα που ξέρω: Ένα, ότι οι μαύροι στην Αμερική είναι οι πιο ελεύθεροι και πιο ευημερούντες μαύροι άνθρωποι στον κόσμο. Τελεία και παύλα. Κανένας φραγμός», δήλωσε. "Και το δεύτερο είναι αυτό: οι άνθρωποι εκτός της Αμερικής πιστεύουν ότι είμαστε οι πιο καταπιεσμένοι άνθρωποι στον κόσμο. Οι άνθρωποι πιστεύουν πραγματικά ότι καταστάσεις όπως αυτές με τον Τζορτζ Φλόιντ συμβαίνουν καθημερινά. Ότι δεν είναι ανωμαλία. Αλλά ότι είναι "συνηθισμένα... αυτό με αρρωσταίνει. Με λυπεί ... η φήμη που έχουν οι μαύροι, ότι κάπως είμαστε αδύναμοι και ανίκανοι, και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ή να είμαστε τίποτα, εκτός αν οι λευκοί τα κάνουν για εμάς. Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι είδος ρατσισμού".

Ο Δρ Baucham τόνισε ότι οι μαύροι Αμερικανοί είναι "μερικοί από τους ισχυρότερους ανθρώπους στην ιστορία του κόσμου".

"Ξεπεράσαμε τη δουλεία, και τώρα τρωγόμαστε σαν να χρειαζόμαστε κάποιον να κάνει κάτι για εμάς", πρόσθεσε. "Η ατομικότητά μας διακυβεύεται. Διακυβεύεται η αυτοπεποίθησή μας. Και διακυβεύεται η εμπιστοσύνη μας στον Θεό ως απάντηση και λύση στα προβλήματά μας."

ΠΗΓΗ : theblaze, redskywarning

«Υπόδουλοι» στη δικτατορία της πολιτικής ορθότητας

Γιάννης Σιδέρης

Η απόσυρση εν έτει 2020 του «Όσα παίρνει ο άνεμος», μιας ταινίας κατασκευής του 1939, επειδή κρίθηκε ρατσιστική (πόσοι την έβλεπαν πλέον; ) δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι το πιο πρόσφατο τρομοκρατικό (παρότι μοιάζει μόνο ως σουρεαλιστικό) επεισόδιο, που σηματοδοτεί τον νέο μεσαίωνα: Αυτόν της απαγόρευσης της ελευθερίας της έκφρασης.

Αμέτρητα τα επεισόδια. Θα αναφέρουμε ενδεικτικώς:

Η εταιρία Gucci αναγκάστηκε να διακόψει την πώληση ενός πουλόβερ ζιβάγκο, μαύρου χρώματος, επειδή στο «λαιμό» είχε σχέδιο με δυο κόκκινα σαρκώδη χείλη. Προφανώς θεωρήθηκε ως αιχμή για φιλήδονη διαθεσιμότητα των αφροαμερικανών – ή μάλλον των αφροαμερικανίδων. Η εταιρία αντιμετώπισε οργή, και με δελτίο τύπου απολογήθηκε ότι σέβεται τη διαφορετικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και δεν είχε πρόθεση να προσβάλλει ανθρώπους με μαύρο δέρμα.

Στις ΗΠΑ επίσης υπήρξαν εταιρίες παραγωγής βιντεοπαιχνιδιών που ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων, και αναγκάστηκαν να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη γιατί δεν προέβλεψαν γάμους ομοφυλοφίλων στα βιντεοπαιχνίδια τους.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο πρωθυπουργός του Καναδά, Τζάστιν Τριντό ζήτησε και αυτός δημόσια συγνώμη επειδή δημοσιεύτηκε φωτογραφία του από το 2001, όπου σε σχολική εορτή με «αραβικό θέμα» είχε μεταμφιεστεί σε Άραβα Σεΐχης, με το πρόσωπό του βαμμένο σκούρο καφέ. Το κοστούμι του είχε ως έμπνευση τον μύθο του Αλαντίν, από τις «Χίλιες και μία νύχτες», αλλά θεωρήθηκε (από τους λευκούς Καναδούς) ως απαξιωτικό για την αραβική φυλή.

Ηδη στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ θεωρείται απαγορευτικό να ντύνεσαι με έθνικ στολή εάν δεν ανήκεις στο έθνος που εκπροσωπεί. Είναι έντονα αποδοκιμαστέο π.χ. να ντύνεσαι ινδιάνος στις Απόκριες, γιατί θεωρείται ιδιοποίηση πολιτιστικής κληρονομιάς και πολιτισμικός ιμπεριαλισμός! Για τους ίδιους λόγους κατηγορείται όποιος λευκός τραγουδά «νέγρικα μπλουζ».

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος έχει γράψει στα ΝΕΑ ότι φίλος του πανεπιστημιακός στις ΗΠΑ του εκμυστηρεύτηκε τα αδιέξοδα: Σε κείμενά του είναι απαγορευμένο να αναφέρεται σε αρσενικό και θηλυκό. Οφείλει πάντα να σχολιάζει σε ουδέτερο: «το άτομο». Η εξειδίκευση του γένους μπορεί να επιφέρει και μηνύσεις!

Επίσης ο εν λόγω καθηγητής αναφερόμενος στον θάνατο του Αρχιμήδη από έναν «άξεστο στρατιώτη», εισέπραξε την παρατήρηση πολιτικώς ορθού Αμερικανού αξιωματικού, ότι «δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται τέτοιοι χαρακτηρισμοί για τα μέλη ενόπλων δυνάμεων» ( Ο Αρχιμήδης έζησε λίγο μετά το 300 π.χ. και σκοτώθηκε από ένα Ρωμαίο στρατιώτη, κατά την πολιορκία των Συρακουσών. 2.250 χρόνια μετά Αμερικανός αξιωματικός θεώρησε ότι θίγεται η τιμή των ενόπλων δυνάμεων με τη φράση «άξεστο στρατιώτη»)!

Σε πανεπιστήμια επίσης, πριν το ξεκίνημα του ακαδημαϊκού τετραμήνου ο καθηγητής ενός μαθήματος οφείλει να προβλέψει ποια μαθήματα θα προκαλέσουν τις ευαισθησίες έστω ενός και μόνου φοιτητή, για να μην υποστεί καταγγελίες. Ακόμη και το «που γεννηθήκατε» θεωρείται απαγορευμένο (και στην Ελλάδα πλέον, το είδαμε σε εκπομπές talent show) , όπως και το «πόσο καρό δουλεύτε εδώ», μια και θα μπορούσε να είναι υπαινιγμός για την ηλικία.

Επίσης ως γνωστόν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας αποφεύγεται ο δημόσιος στολισμός χριστουγεννιάτικου δένδρου γιατί ενοχλεί τους μουσουλμάνους κατοίκους (και περισσότερο τους λευκούς υποστηρικτές τους), ενώ πέρυσι το Πάσχα κατά την σφαγή περί των 400 χριστιανών από επιθέσεις με βόμβες σε εκκλησίες στη Σρι Λάνκα, ο Μπαράκ Ομπάμα και η Χίλαρι Κλίντον στα συλλυπητήρια μηνύματά τους δεν χρησιμοποίησαν τη λέξη «Χριστιανοί» για τα θύματα, αλλά «προσκυνητές του Πάσχα»!

Τυπικά, ως πολιτική ορθότητα αναφέρεται η αποφυγή εκφράσεων η ενεργειών που πιστεύεται ότι αποκλείουν, περιθωριοποιούν ή προσβάλλουν, ομάδες ανθρώπων που μειονεκτούν κοινωνικά ή γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους. Εκτιμάται ότι ήρθε από τις ΗΠΑ ως κληρονόμος του πουριτανισμού, αλλά εξαπλώνεται στον δυτικό κόσμο, με άτεγκτη αυστηρότητα: Μίσος σε αυτό που αυτοί θεωρούν ως μίσος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα πουριτανισμού, ενδεδυμένου με πολιτική ορθότητα είναι το κίνημα «me too», όπου άνθρωποι διαπομπεύτηκαν και έχασαν τις δουλειές τους επειδή πριν πολλά χρόνια, ως νέοι, φλέρταραν λίγο επιθετικά, ή έκαναν πρόταση για «one night stand» σε κάποια με την οποία ερωτοτροπούσαν σε ένα πάρτι.

Αν και η απαρχή της πολιτικής ορθότητας πρωτοεμφανίζεται με τον πρώιμο κομμουνισμό και την προσήλωση στην κομματική ορθοδοξία, φούντωσε μετά τη δεκαετία του 90.

Αξιόπιστη είναι η εξήγηση που δίνει ο Φράνσις Φουκουγιάμα: Κατά την βιομηχανική εποχή η Αριστερά ήταν προσανατολισμένη στην εργατική τάξη, ως απόρροια της βιομηχανικής συγκρότησης της κοινωνίας. Ωστόσο η παγκοσμιοποίηση έφερε ραγδαίες οικονομικές και κοινωνικές αναταράξεις. Η παγκοσμιοποίηση, η αθρόα παράνομη μετανάστευση, έφεραν νέα κοινωνικά υποκείμενα. Χάνοντας την παραδοσιακή εργατική τάξη η αριστερά άρχισε να στρέφεται στις περιθωριοποιημένες ομάδες και τα δικαιώματά τους, με το να κάνει έντονη προβολή των αιτημάτων τους.

Όμως από ένα σημείο και μετά χάθηκε το μέτρο.

Ο Καναδός σκηνοθέτης Ρομπέρ Λεπάζ δήλωνε στην ΕφΣυν και τη δημοσιογράφο Βένα Γεωργακοπουλου: «Είχαμε συνηθίσει να φοβόμαστε την άκρα δεξιά, τώρα τέτοια προβλήματα έρχονται ολοένα και συχνότερα από την άκρα αριστερά. Στον Καναδά πολλοί άνθρωποι του θεάτρου δυσκολεύονται να κάνουν προγραμματισμό, επειδή πολύ ακραίες φεμινιστικές ομάδες απαιτούν το καστ να είναι 50-50 άντρες και γυναίκες. Και λες οκ. Αλλά εξαρτάται από το έργο».

Δεν χρειάζεται δικό μας συμπέρασμα. Το έχει πει ο Ουμπέρτο Εκο: «Η πολιτική ορθότητα τείνει να μετατραπεί σε νέας μορφής Φονταμενταλισμό. Οντως αποκαταστάθηκαν κάποιες αδικίες, αλλά εκφυλίστηκε σε αστυνόμευση της σκέψης και της ελευθερίας έκφρασης».

Δηλαδή αυτό που ζούμε τώρα…

Πηγή liberal.gr

enromiosini

aktines

Η παράνοια του πολιτικά ορθού

Εκτός της ταινιοθήκης του HBO Max τέθηκε την Τρίτη η ταινία του 1939 “Όσα παίρνει ο άνεμος” στα πλαίσια των διαδηλώσεων του κινήματος Black Lives Matters στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όσο η δικαιωματική παράνοια προελαύνει, τόσο περισσότερα πράγματα και ελευθερίες χάνουμε από τις ζωές μας. Το πιο πρόσφατο που πήραν οι άνεμοι της ανοησίας που πνέουν στο δυτικό κόσμο, είναι η ταινία “Όσα παίρνει ο άνεμος” από την ψηφιακή ταινιοθήκη της καινούριας συνδρομητικής πλατφόρμας. Κυριολεκτικά "εξαφανίστηκε" από την πλατφόρμα μετά από ένα άρθρο του σεναριογράφου του "12 χρόνια σκλάβος", Τζον Ρίντλεϊ, στο οποίο απαιτούσε να κατέβει η ταινία καθώς, κατά τη γνώμη του, διαιωνίζει ρατσιστικά στερεότυπα και εξευμενίζει την εικόνα του Νότου.

Με αυτή την λογική πρέπει να απαγορευτεί η ταινία "Ραν" του Ακίρα Κουροσάβα, γιατί διαιωνίζει τα φεουδαρχικά στερεότυπα και τον ανελέητο βρώμικο πόλεμο για την εξουσία. Το "Κουρδιστό πορτοκάλι" του Στάνλεϊ Κιούμπρικ γιατί διαιωνίζει τα στερεότυπα της ανηλεούς και παράλογης βίας. Το γουέστερν "ο Καλός, ο Κακός και Άσχημος" του Σέρτζιο Λεόνε, γιατί διαιωνίζει τα στερεότυπα του Cisgender δηλαδή των μη τρανς ατόμων που νιώθουν οικεία και αυθεντικά στο φύλο που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση. Την ταινία "Μπεν Χούρ" του Γουίλιαμ Γουάιλερ, γιατί διαιωνίζει τα στερεότυπα του μίσους μεταξύ διαφορετικών λαών κ.ο.κ.

Η παράνοια της μαρξιστικής σκέψης που εκφράζεται με το λεγόμενο "πολιτικά ορθό" οδηγεί στο παράλογο και στον φασισμό και έχει ανάγκη έναν σύγχρονο Αλμπέρ Καμύ ή έναν Πιραντέλο για να το εκφράσει.

Οι νεοκομμουνιστές και οι αριστεροί που κρύβονται πίσω από το λεγόμενο "πολιτικά ορθό" κάνουν ακριβώς ότι και οι ναζί όταν έκαιγαν τα βιβλία. Αυτοί "καίνε" τις ταινίες και γενικότερα τον παραδοσιακό δυτικό πολιτισμό, προκειμένου να εξαφανίσουν κάθε άλλη άποψη, εξαφανίζοντας έτσι και την Δημοκρατία. Ποιος δεν θυμάται την ταινία "Ελένη" του  Νίκου Γκατζογιάννη. Αυτή την αληθινή ιστορία που καταγράφει τα εγκλήματα των κομμουνιστών. Προκαλούμε τους αναγνώστες να πάνε σε ένα βίντεο κλάμπ να την αναζητήσουν. Να είναι σίγουροι ότι δεν θα την βρουν.

Ας παρακολουθήσουν τα προγράμματα των κρατικών καναλιών. Έχουν γεμίσει με θέσεις και απόψεις της Νέας Εποχής. Λες και δεν είχαμε πολιτική αλλαγή στην πατρίδα μας και ότι ακόμη μας κυβερνά ο νεοεποχίτης Σύριζα. Νομίζεις ότι ακόμη την ΕΡΤ την διοικούν άτομα όπως αυτοί οι απίθανοι κομμουνιστές Καψώχας και Ακριβοπούλου.

Οι Έλληνες ψήφισαν την Δεξιά ΝΔ στις τελευταίες εκλογές γιατί ήθελαν δεξιές συντηρητικές λύσεις στα προβλήματά τους και τα προβλήματα της χώρας. Αλλιώς θα ψήφιζαν την Φώφη ή τον Τσίπρα. Δυστυχώς όμως σε κυβερνητικό επίπεδο όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω βρίσκονται το σημιτικό ΠΑΣΟΚ και άνθρωποι της ευρύτερης αριστεράς, που σκάβουν κυριολεκτικά τον λάκκο της λαϊκής δεξιάς παράταξης.
Οι κεντροαριστερές ιδέες και η κεντροαριστερά έχουν ξεπεραστεί παντού. Το μέλλον δεν ανήκει σε κεντροαριστερούς δεινόσαυρους αλλά σε δεξιούς ηγέτες τύπου Τραμπ και  Όρμπαν. Η επιμονή στα αποφόρια της αριστεράς θα προκαλέσει  διχασμό στο κυβερνών κόμμα που μόνο τους εχθρούς της πατρίδας μπορεί να ωφελήσει.

Η "Σατανική" Σχολή της Φρανκφούρτης και ο Πολιτιστικός Μαρξισμός