ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ

Λάμπρου Κ. Σκόντζου θεολόγου – καθηγητοῦ

Τὸ δῶρο τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ὑπέρτατη δωρεὰ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ μέρους τοῦ Θεοῦ. Τοῦ δόθηκε ὡς ξεχωριστὴ εὐλογία νὰ αὐξάνεται καὶ νὰ πληθύνεται καὶ νὰ κατακλύζει ὁλόκληρη τὴ γῆ (Γέν.1,26-28). Νὰ εἶναι ἔτσι συνδημιουργός Του, νὰ συνεργεῖ δηλαδὴ μὲ τὸν Δημιουργό, φέρνοντας στὴ ζωὴ νέες ἀνθρώπινες ὑπάρξεις, εἰκόνες τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, προορισμένες γιὰ τὴ θέωση.

Ὅμως τὸ τραγικὸ γεγονὸς τῆς πτώσεως παράφθειρε καὶ αὐτὴ τὴ θεία δωρεά. Ἡ διαδικασία τῆς γεννήσεως τῶν παιδιῶν ἔγινε πέρα ἀπὸ χυδαιότητα, ὀδύνη καὶ πόνος ἀβάστακτος (Γέν.3,16). Ἡ εὐλογία τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους μεταβλήθηκε σὲ κατάρα. Ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ ἐξουσιαστὴς τῆς ἄλογης φύσεως μεταβλήθηκε σὲ ἐξουσιαστὴς καὶ τύραννος τῶν συνανθρώπων του καὶ τὸ χειρότερο: ὁ ἄνδρας ἔγινε ἐξουσιαστὴς καὶ τύραννος τῆς γυναῖκας του, δηλαδὴ τῆς «σαρκὸς ἐκ τῆς σαρκὸς» του (Γέν.2,23)! Ἀπὸ τότε ἄρχισε νὰ θεωρεῖται ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸν συνάνθρωπό του ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἀτομική του ζωή. Ἔγινε ἄγριο θηρίο, λύκος ἁρπακτικός, «hοmo homini lupus» (ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸν ἄλλο ἄνθρωπο εἶναι λύκος), ὅπως ἔλεγαν οἱ Ρωμαῖοι καὶ ὁ «ἄλλος εἶναι ἡ κόλασή μου», ὅπως δογματίζουν οἱ σύγχρονοι μηδενιστές (Ζὰν Πὼλ Σάρτρ)! Τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο εἶναι πλασμένο κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ. Νὰ βιώνει δηλαδὴ τὸν ὑπέρτατο ἀγαπητικὸ τρόπο ὑπάρξεως τῆς Ἁγίας Τριάδος. Νὰ εἶναι στὸν ὑλικὸ κόσμο τὸ ὁρατὸ σημεῖο ὑπάρξεως καὶ φανερώσεως τοῦ Δημιουργοῦ του, δηλαδὴ ἡ φανέρωση τῆς ἀγάπης Του.

Ἀλλὰ, ὅπως προαναφέραμε, τὸ τραγικὸ γεγονὸς τῆς πτώσεως τὸν μετέβαλε ἀπὸ πρόσωπο προορισμένο νὰ ἀγαπᾶ, σὲ ἀπρόσωπο ἄτομο, κυριευμένο ἀπὸ τὴν ἐνστικτώδη προβολὴ τῆς ἀτομικῆς του ἐγωπάθειας. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀφετηρία ξεκινάει καὶ τὸ διαχρονικὸ ἀνθρώπινο δράμα! Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν φρικώδη κατάσταση τῆς ἐγωκεντρικῆς ἁμαρτωλότητας, τὸ θεῖο δῶρο τῆς γεννήσεως τῶν παιδιῶν θεωρεῖται ἄχθος καὶ ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἀτομικιστικὴ εὐδαιμονία. Ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ χαρὰ τῆς δημιουργίας νέας ζωῆς μετατράπηκε σὲ «καθῆκον» καὶ μπῆκε στὰ καλούπια τοῦ «προγραμματισμοῦ». Ἡ ἔγκυος γυναῖκα αἰσθάνεται ὡς δέσμια τοῦ «μητρικοῦ φίλτρου», ὡς «μηχανὴ παραγωγῆς παιδιῶν», γι’ αὐτὸ καὶ ἡ μηδενίστρια καὶ φεμινίστρια Σιμὸν ντὲ Μποβουὰρ (σύντροφος τοῦ μηδενιστῆ Σάρτρ) εἶχε διακηρύξει: «κάτω ἡ μητρότητα, τὸ τελευταῖο ὀχυρό τῆς ἀνδροκρατίας»!

Κάτω ἀπὸ αὐτὴ τὴν προοπτικὴ ἐνωρὶς οἱ ἄνθρωποι ἄρχισαν νὰ ἐφευρίσκουν τρόπους νὰ ἀπαλλάσσονται ἀπὸ τὸ ἄχθος τῆς τεκνογονίας. Στὴν ἀρχὴ θανάτωναν ὅσα παιδιὰ δὲν ἤθελαν ἢ ὅσα παιδιὰ γεννιοῦνταν μὲ σωματικὰ ἐλαττώματα. Οἱ Ρωμαῖοι τὰ ἄφηναν στὶς ἐρημιὲς καὶ τὰ κατασπάραζαν τὰ ἄγρια θηρία. Ἀλλὰ μὲ τὸν καιρὸ οἱ ἄνθρωποι ἐφηῦραν τρόπους νὰ μὴν γεννιοῦνται τὰ ἀνεπιθύμητα παιδιά, τὰ ὁποῖα μὲ διάφορα βότανα καὶ φάρμακα θανατώνονταν στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας των. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔκτρωση. Στὴν ἐποχή μας τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἔγκλημα ἔχει πάρει ἀπίστευτες διαστάσεις. Ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος βιώνοντας τὸ χειρότερο ἀτομισμὸ ὅλων τῶν ἐποχῶν, θέλει νὰ μὴ στέκεται κανένα ἐμπόδιο στὴν ἀτομική του εὐδαιμονία καὶ ἀπόλαυση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Προσπαθεῖ νὰ ἀπωθήσει ὅλες ἐκεῖνες τὶς ὑποχρεώσεις ποὺ τοῦ στεροῦν αὐτὴ τὴν ἡδονικὴ ἐπιθυμία. Οἱ οἰκογενειακὲς ὑποχρεώσεις καὶ ἰδιαίτερα ἡ φροντίδα τῶν παιδιῶν ἀποτελοῦν γι’ αὐτὸν ἰσχυρὸ ἀντίπαλο. Φροντίζει νὰ μένει ἄγαμος γιὰ μεγάλο διάστημα, φτάνοντας συχνὰ (ἰδιαίτερα οἱ γυναῖκες) σὲ κατάσταση μὴ γονιμότητας. Καὶ ὅταν «δεσμευτεῖ» μὲ τὸν γάμο, ἀρχίζουν οἱ «παρεμβάσεις», μὲ πρώτη τὸν «προγραμματισμὸ» τῆς γεννήσεως τῶν παιδιῶν. Ἂν πάλι κάποιο παιδὶ «ἔρθει» χωρὶς τὴ θέληση τῶν γονέων του, καταφεύγουν στὴν «εὔκολη λύση» τῆς ἔκτρωσης!

Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι βεβαίως τρομακτικό: νὰ εἶναι τριπλάσιες οἱ ἐκτρώσεις κατ’ ἔτος ἀπὸ τὶς γεννήσεις στὸν λεγόμενο ἀναπτυγμένο κόσμο! Νὰ ἔχουμε μιὰ ἐφιαλτικὴ εἰκόνα τῆς σύγχρονης κοινωνίας, γερασμένη! Ὑπολογίζεται στὴ χώρα μας ὅτι, μὲ τοὺς μετριότερους ὑπολογισμούς, γίνονται περισσότερες ἀπὸ 300.000 ἐκτρώσεις τὸ χρόνο, ἔναντι πολὺ λιγότερων ἀπὸ 100.000 γεννήσεων! Ἂν δοῦμε αὐτὰ τὰ ἐφιαλτικὰ στοιχεῖα διαχρονικά, τὴν τελευταία τριακονταετία, ὑπολογίζοντας τὸν ἀριθμὸ τῶν σφαγιασμένων ἐμβρύων, διαπιστώνουμε ὅτι ὑπερβαίνουν κατὰ πολὺ τὸν ἀριθμὸ τῶν σημερινῶν κατοίκων τῆς χώρας μας! Μιὰ ὁλόκληρη Ἑλλάδα σφάχτηκε καὶ ρίχτηκε στοὺς ὑπονόμους! Πρόκειται γιὰ τὸ ἐπαχθέστερο «σιωπηλὸ» ἔγκλημα καὶ τὴν πιὸ μεγάλη γενοκτονία τῆς πατρίδος μας! Ἀναλογιζόμενοι μάλιστα τὴν ἐφιαλτικὴ στασιμότητα αὔξησης τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας καὶ τὴν ταχύτατη γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ, συμπεραίνουμε ὅτι βαίνουμε ὁλοταχῶς στὸν κοινωνικὸ καὶ ἐθνικὸ ἀφανισμό! Ὁ σύγχρονος ἀποστατημένος, φίλαυτος καὶ ἐγωπαθὴς ἄνθρωπος ἔχει τὴν ψευδαίσθηση ὅτι «βρῆκε τὴ λύση» μὲ τὶς ἐκτρώσεις, παραβλέποντας τὶς ἐπιπτώσεις τῶν ἐκτρώσεων, κατὰ κύριο λόγο στὴ γυναῖκα, οἱ ὁποῖες εἶναι ὑπαρκτὲς καὶ δυσάρεστες, εἴτε ἀπὸ ἄποψη σωματικῆς ὑγείας, εἴτε ἀπὸ ψυχολογικῆς κατάστασης. Παρ’ ὅλες τὶς σύγχρονες ἰατρικὲς μεθόδους πραγματοποίησης τῆς ἔκτρωσης, ἡ θνησιμότητα στὴ γυναῖκα ποὺ καταφεύγει στὴν «διακοπὴ τῆς κύησης» (μὲ αὐτὸν τὸν ὅρο προσπαθοῦν νὰ ἁπαλύνουν τὸ ἔγκλημα τῆς ἔκτρωσης) εἶναι μεγάλη. Πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ προβλήματα παραμένουν ἴσως γιὰ πάντα στὴ γυναῖκα, ἀπὸ διάτρηση τῆς μήτρας ἢ τοῦ ἐντέρου, ἕως τὴν ἀκατάσχετη αἱμορραγία καὶ ἕως τὴ στείρωση.

Ἡ πιὸ συχνὴ ὅμως ἐπίπτωση εἶναι τὰ ψυχολογικὰ προβλήματα ποὺ καταλαμβάνουν τὸ ζευγάρι καὶ ἰδιαίτερα τὴ γυναῖκα. Οἱ δύο στὶς τρεῖς γυναῖκες ποὺ ὑποβάλλονται σὲ ἔκτρωση, καταφεύγουν ἐξάπαντος σὲ ψυχολόγο. Οἱ συνειδησιακὲς τύψεις, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ὁρμονικὴ διαταραχή, δημιουργοῦν στὴ γυναῖκα τάσεις προσωρινῆς κατάθλιψης, ἡ ὁποία τείνει νὰ πάρει συχνά το χαρακτήρα μόνιμης ψυχολογικῆς βλάβης. Σοβαρότατες, καὶ ἴσως μὴ ἀναστρέψιμες, εἶναι οἱ ἐπιπτώσεις στὰ νέα κορίτσια. Ἡ ἔκτρωση καταστρέφει σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν ἔντονη φυσικὴ γονιμοποιητικὴ ὁρμὴ τῆς κοπέλας, ὥστε νὰ μένουν σὲ ὅλη της τὴ ζωὴ βαθιὰ χαραγμένα τὰ σημάδια αὐτοῦ τοῦ σόκ, στὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή της. Ἡ Ἐκκλησία μας θεωρεῖ τὴν ἔκτρωση φόνο καὶ μάλιστα ἰδιάζοντα, ἀφοῦ τὸ ἔμβρυο βρίσκεται σὲ πλήρη φυσικὴ ἀδυναμία ἀντίστασης!

Ὑπάρχουν διατάξεις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης οἱ ὁποῖες ἀπαγορεύουν ρητὰ καὶ αὐστηρὰ τὴν ἐθελούσια πρόκληση ἀποβολῆς τῆς ἐγκύου (Ἔξοδ.21,22). Ἡ γέννηση παιδιῶν εἶναι εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ γιὰ τοῦτο τὰ ἀφιέρωναν σὲ Ἐκεῖνον. Ὁ Χριστὸς στὴν Καινὴ Διαθήκη δείχνει ἰδιαίτερη ἀγάπη καὶ φροντίδα γιὰ τὰ παιδιά, καλῶντας μας ὅλους νὰ γίνουμε στὴν ἀγαθότητα σὰν αὐτά, γιὰ νὰ κληρονομήσουμε τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ (Λουκ.18,16). Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὶς ἐπιστολές του συμβουλεύει τοὺς πιστοὺς νὰ δείχνουν ἀγάπη, στοργὴ καὶ σεβασμὸ στὰ παιδιὰ καὶ νὰ τὰ διαπαιδαγωγοῦν εἰς Χριστὸν (Ἐφεσ.6,4. Κόλ.3,21). Στὴ συνέχεια ἡ Ἐκκλησία μας ἔδειξε πρωτεῦον ἐνδιαφέρον γιὰ τὰ παιδιά. Πατέρες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Ἰουστῖνος καὶ ὁ Τερτυλλιανός, ἔδειχναν τὴ διαφορὰ τῶν Χριστιανῶν μὲ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ ἀπὸ τὴ συμπεριφορά τους πρὸς τὰ παιδιά. Θεσπίσθηκαν κανόνες ἀπὸ τὶς Ἱερὲς Συνόδους γιὰ τὴν προστασία τῶν παιδιῶν ἀπὸ τὴν εὐλογημένη ὥρα τῆς συλλήψεώς τους μέχρι καὶ τὴν ἐνηλικίωσή τους. Ἰδιαίτερα ἡ ἐθελούσια θανάτωση τῶν ἐμβρύων κανονίζεται μὲ αὐστηρότατα ἐπιτίμια, διότι κατατάσσεται στὰ λεγόμενα θανάσιμα ἁμαρτήματα. Τὸ ἀντρόγυνο ποὺ φονεύει μὲ τὴ θέλησή του τὸ ἔμβρυο κανονίζεται σὲ μακροχρόνια εἰλικρινῆ μετάνοια, προκειμένου νὰ τύχει τῆς συγγνώμης καὶ τῆς σωτηρίας (2ος κανὼν Μ. Βασιλείου, 91ος κανὼν Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου). Οἱ κοσμικοὶ ἄνθρωποι βρίσκουν πολλὲς δικαιολογίες προκειμένου νὰ δικαιολογήσουν τὴν εἰδεχθῆ πράξη τῆς ἔκτρωσης, ὅπως εἶναι οἱ λόγοι ὑγείας τῆς μητέρας, ἢ τοῦ ἐμβρύου, ἡ ἐγκυμοσύνη λόγῳ βιασμοῦ, ἡ ἐγκυμοσύνη ἐκτὸς γάμου, ἡ περίπτωση αἱμομιξίας κ.λ.π. Οἱ πιὸ πολλοὶ προβάλλουν οἰκονομικοὺς λόγους, καὶ μάλιστα μὲ κυνισμὸ καὶ ὑποκρισία ἀναφέρουν ὅτι «δὲν θέλουν νὰ βασανίζεται μαζί τους ἀπὸ τὴν ἀνέχεια» καὶ γι’ αὐτὸ τοῦ ἀφαιροῦν τὸ δικαίωμα νὰ ζήσει! Ἄλλοι πιὸ πωρωμένοι ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου προβάλλουν δῆθεν «ἐπιστημονικὲς» καὶ «φιλοσοφικὲς» ἀπόψεις γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἔκτρωση. Ἰσχυρίζονται πὼς τὸ ἔμβρυο ἀποκτᾶ ζωὴ μετὰ τὸν 5ο μήνα τῆς κυήσεώς του.

Ὅμως σοβαρὲς ἐπιστημονικὲς ἔρευνες ἀπέδειξαν ὅτι τὸ ἔμβρυο ἔχει ζωὴ ἀπὸ τὰ πρῶτα λεπτά τῆς ἑνώσεως τῶν δύο κυττάρων, σπερματοζωαρίου καὶ ὠαρίου. Εἰδικὰ βίντεο ἔδειξαν πὼς τὴν ὥρα τῆς ἔκτρωσης τὸ ἔμβρυο ταράσσεται καὶ προσπαθεῖ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὸ φονικὸ ἰατρικὸ ἐργαλεῖο! Ἄλλοι ὑπερφίαλοι, ὑποστηρικτὲς τῶν δῆθεν δικαιωμάτων τῶν γυναικῶν, θωροῦν τὴν ἔκτρωση ἀναφαίρετο δικαίωμα τῆς γυναίκας, διότι ὁρίζουν τὸ ἔμβρυο μέρος τοῦ σώματός της! Θέλουν νὰ ξεχνοῦν ὅμως πὼς τὸ ἔμβρυο εἶναι σύνθεση κυττάρων τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς καὶ πὼς ζεῖ αὐτοτελῶς, ἁπλὰ προσκολλημένο, φιλοξενούμενο, στὴ γυναικεία μήτρα (δὲς Γ. Μαντζαρί- δη: Χριστιανικὴ Ἠθική, Θεσ/νίκη 1983, σελ.345). Ἀπὸ ὅποια ὀπτικὴ γωνιὰ καὶ ἂν δεῖ κανεὶς τὸ γεγονὸς τῆς ἐκτρώσεως, δὲν παύει νὰ εἶναι ἔγκλημα. Ἀκόμα καὶ οἱ πλέον πωρωμένοι στὴ συνείδηση θεωροῦν τὴν ἔκτρωση ὡς «κακὸ» καὶ συστήνουν τὴν ἀποφυγή της.

Ὡς πιστοὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ πρέπει νὰ στρατευτοῦμε ἐνάντια σὲ αὐτὸ τὸ διαχρονικὸ καὶ διαρκὲς ἔγκλημα. Νὰ διαδώσουμε παντοῦ τὴν ἄποψη τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅτι ἡ ἔκτρωση εἶναι φόνος καὶ μάλιστα εἰδεχθής, ἀπέναντι σὲ ἕνα ἀνυπεράσπιστο ζωντανὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Νὰ ἐγερ- θοῦμε ὡς ἕλληνες πατριῶτες κατὰ τοῦ ἐθνοκτόνου αὐτοῦ ἐγκλήματος. Νὰ πιέσουμε τὴν Πολιτεία νὰ λάβει μέτρα, ὄχι παρέχοντας τὰ μέσα καὶ εὐκολύνοντας τὸ ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων, ὅπως πράττει μέχρι τώρα, ἀλλὰ νὰ συστήσει ὑπηρεσίες ποὺ θὰ διευκολύνουν τὴ γέννηση τῶν «ἀνεπιθύμητων» παιδιῶν, ἀπὸ ὅπου θὰ ἀντλοῦνται μὲ εὔκολες διαδικασίες οἱ υἱοθεσίες. Νὰ ὑπάρξει εὐρεῖα ἐνημέρωση στὰ σχολεῖα γιὰ τὶς ἠθικές, σωματικὲς καὶ ἐθνικὲς συνέπειες τῶν ἐκτρώσεων. Νὰ λειτουργήσουν σεμινάρια ἀπὸ φορεῖς (π.χ. Δῆμοι, σωματεῖα, κ.λ.π.), ὅπου εἰδικοὶ ἐπιστήμονες θὰ ἐνημερώνουν γιὰ τὰ ἠθικά, ἰατρικά, ψυχολογικά, κοινωνικὰ καὶ ἐθνικὰ διλήμματα τῶν ἐκτρώσεων. Οἱ ἱερὲς μητροπόλεις καὶ οἱ ἐνορίες, στὰ πλαίσια λειτουργίας τῶν «Σχολῶν Γονέων» νὰ ἐνημερώνουν τὰ νέα ζευγάρια γιὰ τὸ πρόβλημα αὐτό. Ὅπως ἀναφέραμε, ἡ ἔκτρωση συγκαταλέγεται στὰ θανάσιμα ἁμαρτήματα. Ὅσα ζευγάρια ἔχουν κατα- φύγει στὴν ἔκτρωση, κυριεύονται ἀπὸ πνεῦμα ἀπελπισίας καὶ θεωροῦν a priori τοὺς ἑαυτούς τους μισητοὺς ἀπὸ τὸ Θεό.

Τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι. Αὐτὸ εἶναι μιὰ καλοστημένη παγίδα τοῦ διαβόλου, γιὰ νὰ μὴν μετανοήσουν γιὰ τὴν πράξη τους. Ὁ Θεὸς ζητᾶ τὴ μεταστροφὴ καὶ τὴ μετάνοια ὅλων των ἀνθρώπων, ἀκόμη καὶ τῶν πλέον κακούργων. Κατὰ συνέπεια, εἶναι εὐπρόσδεκτη καὶ ἡ μετάνοια ὅσων ἔχουν κάνει ἔκτρωση, ἀρκεῖ νὰ εἶναι πραγματικὴ καὶ νὰ γίνει στὰ πλαίσια τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἀνάγκη, τέλος, νὰ συνειδητο-ποιήσουμε, παρ’ ὅλη τὴν ἁμαρτωλότητά μας, ὅτι εἴμαστε ἀγαπητὰ ποιήματα τοῦ Θεοῦ καὶ βρισκόμαστε, εἴτε τὸ θέλουμε εἴτε ὄχι, στὰ χέρια Του, στὴν ἀέναη πρόνοιά Του καὶ στὸ ἀπύθμενο ἔλεός Του.

Ἄς ἀποδεχτοῦμε τὴν ἀγάπη Του καὶ ἃς τοῦ ἀναθέσουμε λοιπὸν τὴ ζωή μας καὶ τὴ ζωὴ τῶν παιδιῶν μας, καταρτίζοντας ἀσίγαστο αἶνο εὐγνωμοσύνης, ἀναφωνώντας πρὸς Ἐκεῖνον μαζὶ μὲ τὸν ψαλμωδό: «σὺ ἐκτήσω τοὺς νεφρούς μου, Κύριε, ἀντελάβου μου ἐκ γαστρὸς μητρός μου» (Ψάλμ.138,13).

ΠΗΓΗ: enromiosini

To Xέρι του Θεού

Όπως ξέρουμε, σε πολλές χώρες οι τελευταίοι δώδεκα μήνες έχουν φέρει περισσότερες διαταραχές στην καθημερινότητα από την εποχή του  Δευτέρου Παγκόσμιου Πόλεμου.

Αρκετοί αναγνώστες, ιδιαίτερα οι πιο ηλικιωμένοι, μπορεί να έχουν διαβάσει κάποια γνωστά λόγια με τίτλο «Η Πύλη του Έτους» γραμμένα από τη ποιήτρια Μίννυ Λουίζ Χάσκινς το 1908. Το ποίημα αιχμαλώτισε τη φαντασία του κοινού όταν ο Βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ΄ το ανέφερε στην ραδιοφωνική Χριστουγεννιάτικη εκπομπή του το 1939.

Αρχίζει: 

"Ο Θεός γνωρίζει"

Είπα στον άνδρα που στεκόταν στη πύλη του έτους﮲

"Δος μου ένα φως για να βαδίσω μ’ ασφάλεια στο άγνωστο". 

Kι εκείνος απάντησε﮲ 

"Βγες στο σκοτάδι και βάλε το χέρι σου στο Χέρι του Θεού. 

Τούτο θα είναι για σένα καλύτερο από φως, πιο ασφαλές από γνωστό δρόμο."

Κι έτσι προχώρησα, και βρίσκοντας το Χέρι του Θεού, 

βάδισα χαρούμενα μέσ΄ τη νυχτιά. 

Kαι με οδήγησε προς τους λόφους και τα χαράματα στη μοναχική Ανατολή.

Το υπόλοιπο ποίημα μπορεί να είναι λιγότερο γνωστό. Συνεχίζει:

Έτσι ησύχασε, καρδιά﮲ 

Tι χρειάζεται να ξέρει η ζωούλα μας

η ανθρώπινη ζωή Μας, 

αν το γνωρίζει ο Θεός; 

Mέσα σε όλη τη ζάλη της διαμάχης, 

θεμάτων μικρών και μεγάλων,

ο Θεός κρύβει τους σκοπούς Του.

Ο Θεός γνωρίζει. Το θέλημά Του είναι το πιο καλό.

Όλη η βεντάλια των ετών, 

που ξετυλίγεται μπροστά μας, 

θαμπή στην ατελή μας όραση, 

πεντακάθαρη είναι για τον Θεό. 

Οι φόβοι μας είναι πρόωροι﮲ 

εν Αυτώ, έχει γίνει πλήρης πρόβλεψη για το μέλλον. 

Αναπαύου λοιπόν﮲ μέχρι

ο Θεός να παραμερίσει το πέπλο, 

Από τα ανυπόμονα μάτια μας.

Και τότε, καθώς θα χαιρετίσουμε τα γλυκύτερα χαρακτηριστικά

Του αυστηρού προσώπου της Ζωής, 

Ασύλληπτα όμορφα, Η σκέψη του Θεού

 που περιβάλλει τα πλάσματά Του, 

θα γεμίσει το μυαλό μας».

Καθώς το 2020 γίνεται 2021, ο Κύριος βασιλεύει (Ψαλμ. 99:1). Ας χαλαρώσουμε. Και ας ανταποκριθούμε με εμπιστοσύνη.

EVANGELICALS NOW: JANUARY 2021

Αληθινή Αγάπη

Live Action News, 

Οι Σων και Τζιλ Μάρτιν, βιολογικοί γονείς για δύο μόνο από τα παιδιά τους, έχουν υιοθετήσει εννέα (9) παιδιά με ειδικές ανάγκες, αναλαμβάνοντάς τα από το σύστημα κρατικής αναδοχής. Αν και ο Σων δεν είχε καθόλου κατά νου την υιοθεσία, γρήγορα αισθάνθηκε ότι ο Θεός τους οδήγησε με την σύζυγό του, να υιοθετήσουν αυτά τα παιδιά, αναλαμβάνοντάς τα από την ανάδοχη κρατική φροντίδα.

«Καθώς μαθαίναμε όλο και περισσότερα για την υιοθεσία και όλους τους διαφορετικούς της τύπους, επικεντρωθήκαμε στα παιδιά με ειδικές ανάγκες που βρίσκονταν στο σύστημα αναδοχής» είπε στο Live Action News. «Ποιος θα υιοθετούσε αυτά τα παιδιά; Εμείς καταλάβαμε πως μπορούσαμε να το κάνουμε».

Αν και τα παιδιά τους είχαν υποστεί πολλαπλών τύπων τραύματα, και πάλευαν και με ψυχολογικά ζητήματα προσκόλλησης (attachment), το ζευγάρι προχώρησε στην υιοθεσία τους, βοηθώντας τα να επουλώσουν αυτά τα τραύματα. Το να υιοθετήσεις παιδιά που βρίσκονται υπό την κρατική ανάδοχη φροντίδα μπορεί να ακούγεται δύσκολο, αλλά οι Μάρτιν θα ήθελαν να ενθαρρύνουν και άλλους να ξεπεράσουν αυτούς τους φόβους τους και να το προσπαθήσουν.

«Βλέπουμε τα παιδιά μας να ξεπερνούν εμπόδια που νόμιζαν ότι ήταν ανυπέρβλητα», είπε ο Σων, «έχουμε δει να επουλώνονται οι πληγές από τα τραύματα και η χαρά αρχίζει να ξεπροβάλλει στη ζωή τους».

Το COVID σκότωσε εκατοντάδες χιλιάδες. Η άμβλωση σκότωσε δεκάδες εκατομμύρια.

Τα κατάφερα

Σύμφωνα με τον αξιόπιστο ιστότοπο Worldometer, οι θάνατοι COVID-19 το 2020 έφτασαν τα 1,8 εκατομμύρια, ένας πραγματικά τραγικός και καταστροφικός αριθμός. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουμε βιώσει μια πραγματική πανδημία, και πολλοί από εμάς έχουμε χάσει φίλους και αγαπημένους από αυτόν τον ιό τους τελευταίους 12 μήνες.

Ωστόσο, για κάθε άτομο που πέθανε από COVID ή του οποίου ο θάνατος επιταχύνθηκε λόγω COVID σχεδόν 25 μωρά πέθαναν λόγω άμβλωσης. Αυτό είναι τόσο εκπληκτικό όσο και τρομακτικό. Αυτά τα μωρά πέθαναν στη μήτρα με ανθρώπινη επιλογή.

Ο καθηγητής Thomas Williams συνοψίζει αυτές τις στατιστικές στο τέλος του έτους, εξετάζοντας επίσης και άλλες σημαντικές αιτίες θανάτου: 

"Η άμβλωση ήταν και πάλι η νούμερο ένα αιτία θανάτου παγκοσμίως το 2020, με ρεκόρ 42,7 εκατομμύρια αγέννητα μωρά που θανατώθηκαν στη μήτρα, σύμφωνα με στοιχεία που παρέχονται από το Worldometer. Από τις 31 Δεκεμβρίου 2020, πραγματοποιήθηκαν 42,7 εκατομμύρια αμβλώσεις κατά τη διάρκεια του έτους, αποκάλυψε το Worldometer, ενώ 8,2 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από καρκίνο, 5 εκατομμύρια από το κάπνισμα και 1,7 εκατομμύρια HIV / AIDS." ...  Σε παγκόσμιο επίπεδο, υπήρξαν περισσότεροι θάνατοι από άμβλωση το 2020 παρά από καρκίνο, ελονοσία, HIV / AIDS, κάπνισμα, αλκοόλ και τροχαία ατυχήματα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Worldometer."

Οι αριθμοί είναι τόσο υψηλοί που εκπλήσσουν.

Όμως, κάθε αριθμός αντιπροσωπεύει πολύτιμες ανθρώπινες ζωές, που αποβάλλονται βίαια από την μήτρα εξαιτίας προσωπικής επιλογής.

Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη χειρότερα. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο υπέρ της άμβλωσης Guttmacher - έναν οργανισμό που δεν φημίζεται για το φούσκωμα των στατιστικών για τις αμβλώσεις - οι αριθμοί είναι πολύ χειρότεροι. Ο ιστότοπος αναφέρει: 

"Περίπου 121 εκατομμύρια ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες εμφανίζονταν κάθε χρόνο από το 2015 έως το 2019. Από αυτές τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες το 61% κατέληξε σε άμβλωση. Αυτό μεταφράζεται σε 73 εκατομμύρια αμβλώσεις ετησίως."

Ποιος μπορεί να διανοηθεί νούμερα σαν και αυτά;

Ο συνολικός πληθυσμός της Ταϊλάνδης (70 εκατομμύρια), του Ηνωμένου Βασίλειου (68 εκατομμύρια), της Γαλλίας (65 εκατομμύρια), της Ιταλίας (60 εκατομμύρια), της Τανζανίας (60 εκατομμύρια), της Νότιας Αφρικής (59 εκατομμύρια), της Μιανμάρ (54 εκατομμύρια), της Κένυα (54 εκατομμύρια), της Νοτίου Κορέας (51 εκατομμύρια) και της Κολομβίας (51 εκατομμύρια) έχουν πληθυσμό μικρότερο από το πλήθος των ετήσιων αμβλώσεων όπως εκτιμάται από τον Guttmacher.

Εάν αυτά τα στοιχεία είναι σωστά, η άμβλωση εξαλείφει τον ισοδύναμο πληθυσμό μεγάλων χωρών  κάθε χρόνο. Φοβερό!

Εάν οι μικρότεροι αριθμοί του Worldometer είναι σωστοί, με περίπου 43 εκατομμύρια αμβλώσεις το 2020, ο αριθμός αυτός είναι περίπου ισοδύναμος με τον συνολικό πληθυσμό της Ισπανίας (46 εκατομμύρια) ή της Ουγκάντα ​​(46 εκατομμύρια) ή της Αργεντινής (45 εκατομμύρια) ή της Ουκρανίας (44 εκατομμύρια), για να αναφέρω μόνο μερικές χώρες. Η άμβλωση, σε συνολικούς αριθμούς, θα εξαφάνιζε ουσιαστικά μία από αυτές τις χώρες κάθε χρόνο.

Συγκρίνετε τον αριθμό των αμβλώσεων με τον αριθμό εκείνων που σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Σύμφωνα με ένα άρθρο του 2003 στους New York Times, "Τουλάχιστον 108 εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν σε πολέμους τον 20ο αιώνα." Αυτός ο αριθμός, επίσης, μοιάζει ισχνός σε σύγκριση με τον αριθμό των ζωών που χάνονται από την άμβλωση.

Φυσικά, αυτό δεν μειώνει τον πόνο και την τραγωδία κάθε ζωής που χάθηκε στον πόλεμο ή τον πόνο και την τραγωδία για κάθε ζωή που χάθηκε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα ή την κάθε ζωή που χάθηκε λόγω καρδιακών παθήσεων ή από καρκίνο ή COVID. Αλλά μας θυμίζει ότι η άμβλωση είναι ένα απερίγραπτο κακό που συντελείται σε μαζική κλίμακα παγκοσμίως.

Ωστόσο, μεγάλο μέρος της παγκόσμιας εκκλησίας φαίνεται σχεδόν να το αγνοεί αυτό. Εδώ στην Αμερική, έχουμε την τάση να ενδιαφερόμαστε για την άμβλωση κάθε τέσσερα χρόνια κατά τη διάρκεια των προεδρικών μας εκλογών, κάνοντας ελάχιστα για το κίνημα υπέρ της ζωής τον υπόλοιπο χρόνο.

Κατανοώ ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, όσον αφορά τα παγκόσμια στατιστικά για τις αμβλώσεις, αυτές είναι μια επιλογή που επιβάλλεται από την κυβέρνηση. Αυτό συμβαίνει στην Κίνα, παρά τη έντονη αντίθεση των γονέων.

Υπάρχουν επίσης οι θλιβερές περιπτώσεις που περιλαμβάνουν βιασμό ή αιμομιξία ή την ακραία φτώχεια των γονέων, των οποίων τα παιδιά βρίσκονται ήδη στα πρόθυρα της πείνας. Και υπάρχουν οι αμβλώσεις που πραγματοποιήθηκαν για να αποφευχθεί να έλθει ένα παιδί με ειδικές ανάγκες στον κόσμο, το οποίο θα υποφέρει για ένα διάστημα μέχρι να πεθάνει.

Δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μία απόφαση έκτρωσης κάτω από αυτούς τους λόγους ως υπεροπτική ή εγωιστική, ακόμη και αν αυτή η απόφαση βρίσκεται ηθικά αντίθετη στην ανθρωποσύνη του παιδιού στη μήτρα.

Όμως, σε δεκάδες εκατομμύρια περιπτώσεις, η απόφαση για άμβλωση δεν βασίζεται σε μια θλιβερή, αγωνιώδη και περίπλοκη κατάσταση που παρουσιάζει ένα δύσκολο ηθικό δίλημμα. Αντ' αυτού, βασίζεται σε προσωπικές προτιμήσεις ή μία βολική ευκολία.

Αυτός είναι ο αποτροπιασμός της άμβλωσης και αυτό την καθιστά μία από τις μεγάλες αμαρτίες της ανθρώπινης φυλής.

Και ο αριθμός των αμβλώσεων παγκοσμίως αυξάνεται : "Μεταξύ 2010-2014, το Ινστιτούτο Guttmacher εκτιμά ότι περίπου 56 εκατομμύρια αμβλώσεις πραγματοποιήθηκαν κάθε χρόνο, σε όλο τον κόσμο. Έχει σημειωθεί αύξηση από τις  περίπου 50 εκατομμύρια αμβλώσεις ετησίως μεταξύ των ετών 1990-1994."

Τα παραπάνω με οδηγούν σε δύο συμπεράσματα: το πρώτο είναι ένα κάλεσμα για δράση και το δεύτερο σε ένα απλό προβληματισμό.

Όσον αφορά την παρότρυνση για δράση, όλοι μας με νέα αποφασιστικότητα να γίνουμε δύναμη υπέρ της ζωής για το 2021. Επισκεφθείτε τον ιστότοπο της Love Life για να δείτε πρακτικούς τρόπους που θα σας βοηθήσουν να κάνετε τη διαφορά. Κάθε ζωή μετράει.

Όσον αφορά τον προβληματισμό, είναι απλά αυτός: όταν η νούμερο 1 αιτία θανάτου παγκοσμίως είναι η άμβλωση, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο συνεχίζουμε να υπάρχουμε ως ανθρωπότητα είναι ξεκάθαρα το έλεος του Θεού.

ΠΗΓΗ: charismanews

Μίκι Ρουρκ: «Πιστεύω στον Θεό, έχω βιώσει θαύματα» -Η συγκινητική εξομολόγηση του ηθοποιού

Για την πίστη του στο Θεό και για τα θαύματα που έχει βιώσει, μίλησε ο σταρ του Χόλιγουντ, Μίκι Ρουρκ, με αφορμή τη συμμετοχή του στην ταινία της Γελένα Ποπόβιτς για τη ζωή του Αγίου Νεκτάριου, «Man of God» («Ο Άνθρωπος του Θεού»).

Ο διάσημος ηθοποιός που βρέθηκε στη χώρα μας για τα γυρίσματα της ταινίας, στην οποία ο Αρης Σερβετάλης υποδύεται τον Άγιο Νεκτάριο, επισκέφθηκε πριν από λίγες ημέρες την Ακρόπολη. Εκεί, ο Μίκι Ρουρκ ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για τον ρόλο του, αλλά προτίμησε να μην προχωρήσει σε αποκαλύψεις.

Σε συνέντευξή του όμως στο πρακτορείο Ορθοδοξία και τη δημοσιογράφο Πέπη Οικονομάκη, μίλησε για την ταινία και για τα θαύματα που έχει βιώσει, για την ανθρωπιά και την ευαισθησία που λείπει από τη βιομηχανία του θεάματος, ενώ μοιράστηκε συγκινημένος προσωπικές ιστορίες που τον έκαναν να πιστέψει στο Θεό.

Όταν ρωτήθηκε για ποιον λόγο απάντησε θετικά στην πρόταση να παίξει στην ταινία, ο Μίκι Ρουρκ, απάντησε πως ο λόγος ήταν η σκηνοθέτιδα της ταινίας, Γελένα Πόποβιτς, την οποία όπως είπε δεν γνώριζε από πριν, αλλά από τη συνομιλία που είχαν, κατάλαβε «την καρδιά και την ακεραιότητα του χαρακτήρα της».

«Δεν επρόκειτο για μια ταινία με σκοπό να βγάλουμε χρήματα. Ήταν ένα έργο που είχε πνευματικότητα, εντιμότητα, ειδικά τώρα που ζούμε σε τόσο άσχημες εποχές, με κόσμο να βρίσκεται σε τέτοιο χάος! Κάνει ταινίες τις οποίες πιστεύει και όχι για να βγάλει εκατομμύρια», ανέφερε χαρακτηριστικά ο διάσημος ηθοποιός, ο οποίος υποδύεται έναν παράλυτο άνδρα, που θεραπεύτηκε από τον Άγιο Νεκτάριο.

Πηγή: iefimerida

Ευχαριστώ τον Θεό

Αναπνέω τον αέρα του Θεού

Η υγεία του 93χρονου σε νοσοκομείο της Ιταλίας βελτιώθηκε. Του ζήτησαν να πληρώσει για την αναπνευστήρα που του είχαν βάλει για μια μέρα. Ο γέροντας ξέσπασε σε κλάματα. Ο γιατρός του είπε να μην κλαίει για τα νοσήλια . Η απάντησή του όμως έκαμε όλους τους γιατρούς να δακρύσουν. Ο γέροντας είπε:

«Δεν κλαίω για τα χρήματα. Μπορώ να πληρώσω. Κλαίω γιατί εδώ και 93 χρόνια αναπνέω τον αέρα του Θεού, αλλά ποτέ δεν πλήρωσα τίποτα. Για να χρησιμοποιήσει κανείς τον αναπνευστήρα για μια μέρα κοστίζει 500 ευρώ. Ξέρετε πόσα οφείλω στον Θεό; Ποτέ μέχρι τώρα δεν Τον έχω ευχαριστήσει».

Ας σκεφθούμε τα λόγια του.  Ευχαριστείστε  τον Θεό για όλα τα χρόνια που αναπνέετε ελεύθερα...! 

Μπλαιζ Πασκάλ

Ένας από τους μεγάλους απολογητές του 17ου αιώνα ήταν ο Ρωμαιοκαθολικός στοχαστής, Blaise Pascal (1623- 1662). Οι ιδέες του εξακολουθούν να συζητούνται και ένα από τα απολογητικά του επιχειρήματα για την πίστη στον Θεό – που έχει πολύ παρανοηθεί –  ακόμα αποτελούν αντικείμενο συζήτησης στη Βρετανία. 

O Πασκάλ ήταν χωρίς αμφιβολία αξιόλογος άνθρωπος. Προικισμένος με ποικιλόμορφα χαρίσματα, θα μπορούσε να διαπρέπει σε όποιο τομέα θα ακολουθούσε. Σε ηλικία 16 χρονών, άνοιξε νέους ορίζοντες στη γεωμετρία. Σε ηλικία 19 χρόνων, σχεδίασε το πρώτο ηλεκτρονικό υπολογιστή στον κόσμο. Κατασκευάστηκαν περίπου πενήντα  (έχει δοθεί το όνομά του σε μια σύγχρονη γλώσσα υπολογιστή). 

Η εργασία του στους χώρους μαθηματικών και στη θεωρία πιθανοτήτων έγιναν  υλικό σχολικών βιβλίων. Πολλές εφευρέσεις ανέκυψαν από τα επιστημονικά του πειράματα, συμπεριλαμβανομένης και της ταπεινής, αλλά και τόσο σημαντικής, σύριγγας. 

H υγεία του Πασκάλ ήταν πάντα εύθραυστη. Πέθανε σε ηλικία 39 χρονών. Πρέπει να πονούσε έντονα σ’όλη  τη διάρκεια της ενήλικης ζωής του. 

Ο Πασκάλ έγραψε πολλά άρθρα και βιβλία για την Χριστιανική πίστη. Οι «Στοχασμοί» του είναι μια συλλογή σκόρπιων συλλογισμών  και ιδεών. Ένας από αυτούς τους συλλογισμούς είναι το λεγόμενο «στοίχημα του Πασκάλ». 

Aν το αποσπάσουμε εκτός πλαισίου, είναι εύκολο να το απορρίψουμε. Ο Πασκάλ τόνισε ότι είναι προτιμότερο να ζούμε σαν να υπάρχει Θεός απ’ότι να ζούμε σαν να μην υπάρχει. Αν έχουμε αμφιβολίες για την ύπαρξη του Θεού, η καλύτερη επιλογή είναι να επιλέξουμε να πιστέψουμε. Αν στοιχηματίσουμε ότι υπάρχει Θεός και όντως υπάρχει, κερδίζουμε τα πάντα, αλλιώς δεν χάνουμε τίποτα. O τρόπος σκέψης του φαίνεται κυνικός. Δεν εφαρμόζεται σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπου υπάρχουν πολλές επιλογές και όχι μόνο μια επιλογή μεταξύ δυο εναλλακτικών λύσεων.

Εντούτοις, αν το εντάξουμε στα σωστά πλαίσια, το Στοίχημα του Πασκάλ μας θυμίζει ότι  πρέπει να πάρουμε θέση. Εκείνος θα γράψει: «Πρέπει να στοιχηματίσεις. Δεν υπάρχει επιλογή. Έχεις δεσμευθεί. Ποια λύση θα επιλέξεις λοιπόν;» Το Στοίχημα μας ενθαρρύνει να δοκιμάσουμε την πίστη. 

Η πίστη δεν είναι το συμπέρασμα μιας αφηρημένης φιλοσοφίας. Ο Πασκάλ ενδιαφερόταν για τους περιορισμούς της λογικής. Έχοντας αποδείξει ότι η Χριστιανική πίστη δεν είναι παράλογη, «Πρέπει να την κάνουμε ελκυστική, να κάνουμε τους καλούς ανθρώπους να εύχονται να ήταν αληθινή, και μετά  να δείξουμε ότι είναι». Η παρατήρηση του Πασκάλ είναι οξυδερκής. Πειστικά επιχειρήματα από μη-ελκυστικό μάρτυρα δε θα πείσουν κανένα. 

Μετά το πρόωρο θάνατό του, μια σελίδα από το ημερολόγιο του Πασκάλ βρέθηκε ραμμένη στη φόδρα της ζακέτας του. Ήταν αφήγηση μιας βραδιάς το 1654  όταν ήταν 31 χρόνων. Έγραψε:

«Από περίπου 10.30 το βράδυ μέχρι περίπου 12.30 ... ΦΩΤΙΑ ... Ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, όχι ο Θεός των φιλοσόφων, των μορφωμένων. 

Βεβαιότητα. Αίσθημα. Χαρά. Ειρήνη ... Αυτή είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι Σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον Οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν. Τον εγκατέλειψα. Τον απέρριψα, έφυγα από κοντά Του, Τον σταύρωσα. 

Ας μην χωρισθώ ποτέ από Εκείνον. Μας κρατάς μ’ασφάλεια μόνο με τους τρόπους που μας φανερώνεις στο ευαγγέλιο... Πλήρη παράδοση στον Ιησού Χριστό. ...Ας μη ξεχάσω ποτέ τα λόγια Σου. Αμήν». 

Αυτά τα λόγια θα κρατούσε δίπλα στη καρδιά του, κρυμμένα στη φόδρα της ζακέτας του, για την υπόλοιπη ζωή του.. 

Ο Πασκάλ μας θύμισε ότι ο Χριστιανισμός είναι διανοητικά εύρωστος και πειστικός, αλλά δεν πρέπει να καταντήσει μια απλή ορθολογική άσκηση. Πίστη σημαίνει ολοκληρωτική, προσωπική αφιέρωση στον Χριστό.

Chris Sinkinson, Καθηγητής Απολογητικής, Moorlands College

Το Θαύμα της Δουνκέρκης

Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα αὐτοῦ εἶπεν· ἐπ' ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός, ἀλλ' ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστι.

(Πράξ. 10:35-36)

Ο Θεός είναι ζωντανός. Αποκαλύπτεται σε κάθε άνθρωπο αλλά και σε κάθε έθνος και λαό που τον επιζητεί με καθαράν καρδίαν. Η δύναμη της Πίστης δύναται όρη να μετακινήσει.[1]

Οι αποτυχημένοι ακροαριστεροί ριζοσπάστες του Σύριζα με τον χυδαιότερο τρόπο τα έβαλαν με την Εκκλησία, την Πίστη των Ελλήνων, το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Αντίθεοι, αντίχριστοι, θεομάχοι που λακτίζουν προς κέντρα. Αλλά ο Θεός αγαπάει την Ελλάδα. Τα επίχειρα της κακίας τους ήδη ξεκίνησαν από τα εκλογικά αποτελέσματα της 26ης Μαΐου. Σίγουρα θα υπάρχει και συνέχεια.

Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, παρέχει την βοήθειά του σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε λαό που την επιζητεί. Το παρακάτω άρθρο το αποδεικνύει.

Μάιος 1940

Η Βρετανία βρίσκεται στα πρόθυρα της ήττας. Ολόκληρος ο Βρετανικός στρατός είναι παγιδευμένος στις Γαλλικές ακτές, γύρω από την Δουνκέρκη.

Ο Βασιλιάς Γεώργιος Στ΄ καλεί το έθνος σε Ημέρα Προσευχής για τις 26 Μαΐου 1940.

Σε ραδιοφωνική εκπομπή, κάλεσε τον λαό της Βρετανίας να επιστρέψει στον Θεό με πνεύμα μετάνοιας και να ζητήσει την βοήθειά Του. Εκατομμύρια πολίτες των Βρετανικών Νήσων συνέρρεαν στις εκκλησίες και προσηύχοντο για απελευθέρωση.

Αμέσως, δύο γεγονότα έλαβαν χώρα:

• Πρώτον, μια ισχυρή καταιγίδα ξέσπασε στην περιοχή της Δουνκέρκης, που καθήλωσε την Λουφτβάφε, την Γερμανική πολεμική Αεροπορία,  η οποία τις προηγούμενες μέρες είχε αποδεκατίσει κυριολεκτικά τους Βρετανούς και Γάλλους στρατιώτες που συνωστίζονταν στις παραλίες.
• Δεύτερον, η θάλασσα γαλήνεψε, επιτρέποντας σε χιλιάδες μικρά σκάφη να διασχίσουν την Μάγχη, να φτάσουν στις Γαλλικές ακτές και να σώσουν 335.000 στρατιώτες. Το όλο εγχείρημα ονομάσθηκε "Επιχείρηση Dynamo". Από τότε η εκκένωση της Δουνκέρκης έμεινε στην ιστορία  του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως το Θαύμα της Δουνκέρκης. Η Κυριακή 9 Ιουνίου ορίστηκε επίσημα ως Ημέρα Ευχαριστίας.

Κατά την διάρκεια του πολέμου, ορίζονταν στη Βρετανία Εθνικές Ημέρες Προσευχής σε κρίσιμες στιγμές και ο Θεός απαντούσε κάθε φορά με την ευλογία και την προστασία Του.

Αναπολώντας το παρελθόν, ο Επίσκοπος του Τσέλμσφορντ, Δρ. Η.Α. Ουίλσον θα γράψει:

«Αν ποτέ ένα μεγάλο έθνος βρισκόταν στο χείλος ολικής καταστροφής, που όμως σώθηκε και αποκαταστάθηκε, αυτό ήταν το δικό μας. Πώς είναι δυνατό να μην διακρίνουμε σ’ όλα αυτά το χέρι του Θεού;».

*******************************************************************************************

[1] ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.(Ματθ. 17:20)

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσκαρης μιλάει για την μάχη του με τον καρκίνο

Η πίστη στο Θεό και το μήνυμα που στέλνει

Ο δημοσιογράφος του Star Γιώργος Βότσκαρης, πριν από μερικούς μήνες αποκάλυψε ότι έχει καρκίνο, με ανάρτηση που έκανε στον λογαριασμό του στο Facebook.

Τη νύχτα της Τετάρτης βρέθηκε στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη και συγκίνησε με την εξομολόγησή του.

«Όλα ξεκίνησαν, όταν ήμουν έξω σε ένα ρεπορτάζ και θυμάμαι να λέω στον κάμεραμαν: "Μήπως να πάμε μέχρι τον ΕΔΟΕΑΠ γιατί με ενοχλεί το δεξί μου μάτι; Πηγαίνω στα ιατρεία και με στέλνουν σε στοματολόγο. Μόλις το βλέπει η στοματολόγος μου λέει: "Γιώργο, αυτό είναι όγκος κι ότι πρέπει να κάνουμε αμέσως βιοψία". Όταν είδα ότι αργούσαν να βγουν τα αποτελέσματα της βιοψίας, εκεί άρχισα να υποπτεύομαι ότι κάτι δεν πάει καλά. Είχα πει στη γιατρό από την πρώτη στιγμή να μου πει όλη την αλήθεια. Έτσι, λοιπόν μου είπε ότι έχω καρκίνο στην άνω γνάθο» είπε και συνέχισε:

«Ο πρώτος που μίλησα στο τηλέφωνο μαζί του και του εξομολογήθηκα το πρόβλημά μου ήταν ο αδερφός μου. Η αλήθεια,είναι ότι το έκρυψα από τη μητέρα μου. Της είπαμε ότι θα κάνουμε ένα χειρουργείο για να αφαιρέσουμε έναν καλοήθη όγκο. Τηλεφωνήσαμε σε όλους τους συγγενείς και τους ενημερώσαμε να μην πουν τίποτα στη μητέρα μου γιατί δεν ήθελα να στενοχωρηθεί. Έτσι λοιπόν η μητέρα μου έμαθε όλη την αλήθεια μετά το χειρουργείο».

Ο δημοσιογράφος μίλησε και για την πίστη του στο Θεό: «Με βοήθησε πάρα πολύ η πίστη μου στο Θεό. Όταν έκανα τις θεραπείες παρακαλούσα το Θεό να με βοηθήσει. Οι θεραπείες δεν ήταν ότι πιο ευχάριστο για μένα, μετά το χειρουργείο. Είναι λίγο άσχημο να σου δένουν το κεφάλι σε ένα μηχάνημα, να μην μπορείς να κουνηθείς και εκεί παρακαλούσα το Θεό να με βοηθήσει να τελειώσει γρήγορα όλο αυτό. Στη συνέχεια μοιράστηκα το πρόβλημά μου με πολλούς φίλους. Όταν έγραψα την πρώτη ανάρτηση στο facebook δέχτηκα πάρα πολλά μηνύματα συμπαράστασης και αγάπης από φίλους και κόσμο που δεν τους γνώριζα. Αυτό μου έδωσε πολύ μεγάλη δύναμη».

«Δεν αγχώνομαι πλέον. Έγινα πιο ήρεμος άνθρωπος. Αυτή τη στιγμή νιώθω ότι το πάλεψα, είμαι πολύ καλά και προχωράω. Το μήνυμα που θέλω να περάσω στον κόσμο μέσα από την περιπέτειά μου είναι να παλεύουμε ότι κι αν μας συμβεί στη ζωή» είπε ο Γιώργος Βότσκαρης στέλνοντας το δικό του μήνυμα.

Για κάθε είδους άθεους και εθνομηδενιστές

[Τον Αμερικανό πάστορα Άντριου Μπράνσον, τον οποίο απελευθέρωσαν χθες οι τουρκικές αρχές, υποδέχθηκε στον Λευκό Οίκο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Άντριου Μπράνσον, αφού ευχαρίστησε τον Ντόναλντ Τραμπ, την αμερικανική διοίκηση και το Κογκρέσο, γονάτισε δίπλα στον Πρόεδρο στο Οβάλ Γραφείο και προσευχήθηκε μαζί του στον Θεό, εν Χριστώ Ιησού.

Χαρακτηριστική η ευλάβεια,  η κατάνυξη και ο σεβασμός  όχι μόνο του πλανητάρχη αλλά και των συνεργατών του, υπουργών της Αμερικάνικης κυβέρνησης.

Η μοναδική υπερδύναμη δια του Προέδρου της και του Υπουργικού συμβουλίου της επιζητεί δημόσια την ευλογία, την βοήθεια και την οδηγία του Θεού, αντίθετα με άλλες χώρες όπου προβάλλεται η αθεΐα, ο εθνομηδενισμός, η απαξίωση της χριστιανικής θρησκείας και η υποβάθμιση του προσώπου του Ιησού Χριστού.