Αυτό που ένωνε κάποτε την Ευρώπη και την έκανε μεγάλη ήταν η χριστιανική πίστη.

Αν έχετε δει το τρέιλερ για το «1917», γνωρίζετε την υπόθεση: Δύο Βρετανοί στρατιώτες πρέπει να γλιστρήσουν μέσα από τις εχθρικές γραμμές για να παραδώσουν ένα επείγον μήνυμα. Εάν αποτύχουν, οι Γερμανοί "θα σφαγιάσουν" μια βρετανική μονάδα μεταξύ των οποίων βρίσκεται και ο αδελφός ενός από τους στρατιώτες. Δεν θα προχωρήσω περαιτέρω στην πλοκή. Πρέπει να δεις αυτή την ταινία, όχι να στην περιγράψει κάποιος.

Μια από τις πιο συγκλονιστικές σκηνές της ταινίας, είναι όταν ο πρωταγωνιστής φτάνει χιλιοταλαιπωρημένος στον προορισμό του, νομίζοντας ότι είναι ήδη αργά και όλοι οι Βρετανοί στρατιώτες έχουν σφαγιαστεί από τους Γερμανούς και ξαφνικά μέσα στην ησυχία ακούει έναν ύμνο που ψέλνει μελωδικά ένας στρατιώτης έχοντας γύρω του σε πλήρη τάξη και σεβασμό όλους στους υπόλοιπους («μήπως πέθανα;», θα μπορούσε να αναρωτηθεί). Είναι κάτι σαν προσευχή πριν ορμήσουν στο πεδίο της μάχης. Ο ύμνος είναι το “The Wayfaring Stranger” (ή αλλιώς "I Am a Poor Wayfaring Stranger"), ένα γνωστό αμερικάνικο λαϊκό gospel τραγούδι που οι ρίζες του φτάνουν στον 19ο αιώνα. Το τραγούδι περιγράφει το ταξίδι ενός ανθρώπου καθώς περιπλανάται στην ζωή, έχοντας την επιθυμία να καταλήξει στο τέλος στον Ουρανό και να συναντήσει εκεί τον Θεό αλλά και όλους τους δικούς του.

Συνέχεια εδώ