Δεχόμαστε επίθεση

Πριν λίγες μόλις ημέρες γιορτάσαμε την επέτειο του έπους του 40.
Σύμφωνα με το διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό που απηύθυνε ο Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς την 28η Οκτωβρίου 1940 οι λόγοι της ελληνικής αντίστασης στον Άξονα αποδίδονται στην απόφασή μας:

• να αρνηθούμε να παραδώσουμε την γη μας,
• να αναδειχθούμε αντάξιοι των προγόνων μας,
• να αγωνιστούμε για την πατρίδα μας, τις γυναίκες μας,  τα παιδιά μας, τις ιερές μας παραδόσεις, 
• να αγωνιστούμε για την ελευθερίαν και την τιμή μας.

Στον ημερήσιο τύπο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ειδησιογραφικές ιστοσελίδες, σε μπλογκς διαβάζουμε:

• Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή την αλλοίωση, την φυλετική, την θρησκευτική, την εθνική, του πληθυσμού (περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου)
• 20 Πακιστανοί και Αφγανοί επιχείρησαν να βιάσουν ομαδικά 30χρονη Ελληνίδα. Τραυμάτισαν τα δύο αδέλφια της με καδρόνια.
• Ξυλοδαρμός μαθητών από αλλοδαπούς. Δύο ελληνόπουλα, μαθητές 14 ετών δέχθηκαν επίθεση από δύο Σύριους «μαθητές» ηλικίας 13 και 15 ετών. Οι δύο Έλληνες μαθητές για προληπτικούς λόγους μεταφέρθηκαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. 
• Ανήλικος αλλοδαπός μαθητής κατέβασε την ελληνική σημαία από σχολείο. 
• "Εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για την αναχαίτιση αυτής της μαζικής ανθρώπινης μουσουλμανικής εισβολής είναι βέβαιο ότι η πατρίδα μας θα πάψει να υπάρχει, τουλάχιστον όπως την ξέρουμε σήμερα (αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Σκυλάκης)."

Συγκρίνοντας τους λόγους της αντίστασης του ελληνικού λαού ενάντια στον Άξονα με αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον τόπο μας ανακαλύπτουμε εκπληκτικές αναλογίες του τότε με το τώρα. Κινδυνεύει και σήμερα η γη μας, οι γυναίκες μας, τα παιδιά μας, η ελευθερία μας και η τιμή μας! 

Τότε είπαμε ΟΧΙ. Σήμερα με εκπληκτικά όμοιες συνθήκες, και για το ίδια διλήμματα, αποδεικνυόμενοι αντάξιοι των προγόνων, επιβάλλεται να πούμε πάλι ΟΧΙ. Ο ελληνικός λαός το έχει ήδη πεί, απομένει να το πει και η Ηγεσία του. Δυστυχώς ένα κομμάτι της αποτελείται από προδότες και ιδεοληπτικούς εθνομηδενιστές οι οποίοι όμως ελάχιστα πλέον μπορούν να επηρεάσουν τον λαό. Οι πραγματικοί πατριώτες που κυβερνούν αυτή την στιγμή την Ελλάδα οφείλουν με την σειρά τους να βροντοφωνάξουν ΟΧΙ. 

Οι μετανάστες δεν έχουν προορισμό την Ελλάδα, αλλά τις πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο, η Αυστρία κ.λπ. Το πρόβλημα είναι των ευρωπαίων και όχι δικό μας. Το φόρτωσαν στην πατρίδα μας και εκβιάζοντας μας με το τεράστιο οικονομικό μας χρέος και αφού έκλεισαν τα σύνορά τους, "σφυρίζουν αδιάφορα". Τους βολεύει να γίνουμε το Hot spot της Ευρώπης ή ακόμη χειρότερα το Ellis Island, το νησί των δακρύων και του φόβου όχι πλέον μόνο για τους μετανάστες αλλά και τους Έλληνες γηγενείς.

Στο ανόητο επιχείρημα κάποιων ότι μπορούν μουσουλμάνοι και χριστιανοί να ζήσουν μαζί ειρηνικά, τους καλούμε να παρατηρήσουν τις χώρες όπου το Ισλάμ είναι δυνατό. Τρομοκρατία, φόνοι και εφαρμογή της "δημοκρατικής" Σαρία μετατρέπουν τους χριστιανούς σε δούλους ή στην καλύτερη περίπτωση σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.  Αλλά και στην περίπτωση που το Ισλάμ είναι μειοψηφία πάλι τα προβλήματα που δημιουργεί είναι μεγάλα(π.χ.στη Γαλλία, Σουηδία).

Αν αυτά δεν μπορούν να τους πείσουν ίσως τους πείσει ο Σπυρίδωνας Τρικούπης ο Ιστορικός της ελληνικής επανάστασης του 1821 που αναφέρει:

• "Μωαμεθανοί και Έλληνες διέμειναν εντός της Ελλάδος άμικτοι διά. παντός, ουδέ την αυτήν εβάδισαν οδόν ως προς την κοινωνικήν ανάπτυξίν των".[1] 
• ΑΔΥΝΑΤΟΝ να διατηρηθεί αμετάβλητος η πολιτική θέσις δύο εθνών, κατοικούντων ένα και τον αυτόν τόπον, όταν το μεν δεσπόζον διαμένει στάσιμον, το δε δεσποζόμενον προοδεύη. Η πολιτική των εθνών τούτων μεταβολή καθίσταται έτι μάλλον βεβαία, αν τα έθνη ταύτα έχωσι διάφορον καταγωγήν, πρεσβεύωσι διάφορον θρησκείαν, λαλώσι διάφορον γλώσσαν, ζώσι μακράν πάσης συγγενικής επιμιξίας, θεωρούνται αμοιβαίως βέβηλα, και μισώνται. [2]

Βλέπουμε ότι οι δύο σημαντικότεροι σταθμοί της νεότερης Ιστορίας, η επανάσταση του 1821 και το έπος του 40 συνηγορούν και δείχνουν την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει το έθνος στην μεγαλύτερη  ίσως πρόκληση που δέχτηκε μετά την Μικρασιατική εκστρατεία. Δεν είναι δυνατό να ανεχθεί ο ελληνισμός νέα συρρίκνωση. Αν το δεχθεί θα είναι η αρχή ενός σύντομου τέλους ενός περήφανου λαού που άντεξε στις καταιγίδες της Ιστορίας για πάνω από 3.000 χρόνια και δυστυχώς θα είναι η γενιά μας που θα επωμισθεί αυτή την βαρύτατη ντροπή. 

Επιβάλλεται η ηγεσία μας ακολουθώντας τον λαό να βροντοφωνάξει ΟΧΙ!

[1] Σπυρίδωνας Τρικούπης. Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως. Τόμος Α' - σελίδα 17

[2] Προοίμιον. Αίτια της ελληνικής επαναστάσεως, Σπυρίδωνας Τρικούπης. Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως. Τόμος Α' - σελίδα 17