Σαν σήμερα σκοτώνεται ο πρώτος αξιωματικός του ελληνικού στρατού στον Πόλεμο του 40

Σαν σήμερα 1η Νοεμβρίου, σκοτώνεται ο πρώτος αξιωματικός του ελληνικού στρατού στον Πόλεμο του 40, Αλέξανδρος Διάκος.

Στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου πριν μερικές ημέρες κάποιες κοπέλες που όπως αποδείχτηκε ανήκαν στην νεολαία του Σύριζα, εξευτέλισαν τον θεσμό αυτοεξευτελιζόμενες και οι ίδιες. Ειδικά η Παρέλαση της 28ης αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα σχετικά πρόσφατα που άγγιξαν και επηρέασαν πολλούς έλληνες (όσοι ζουν ακόμη από την γενιά του 40) και τους γονείς και συγγενείς πολλών άλλων συμπατριωτών μας. Αποτελεί η παρέλαση αυτή και ένα είδος μνημόσυνου, ιστορικής θύμησης αγαπημένων προσώπων και ηρωικών αλλά και τραγικών  πράξεωνπου μας άφησαν σαν παρακαταθήκη με υπερηφάνεια οι άμεσοι προγονοί μας.

Αν συναντούσαν αυτά τα κορίτσια, αυτές οι δυστυχισμένες υπάρξεις, κάποιον απόγονο του Αλέξανδρου Διάκου, τον γιο ή τον εγγονό πως θα δικαιολογούσαν την πράξη τους;

Ποια θα ήταν η απολογία τους; 

Πως θα έκρυβαν την ντροπή τους; Αν φυσικά ξέρουν τι είναι ντροπή.

Τι θα απαντούσαν; Ότι στο κόμμα του Σύριζα τους μαθαίνουν να εξευτελίζουν τα ιερά και τα όσια διότι δήθεν έχουν το "δικαίωμα να αμφισβητούν τα πάντα". Αν αυτό το "δικαίωμα" όταν γίνουν οι ίδιες μητέρες το χρησιμοποιήσουν τα βλαστάρια τους εναντίον τους, για να αμφισβητήσουν (δεν το ευχόμαστε επ΄ουδενί) τους κόπους, τις θυσίες, τις προσπάθειές τους  για να τα αναστήσουν και να τα κάνουν χρήσιμα μέλη της κοινωνίας, θα το αναγνωρίσουν στα παιδιά τους; Προφανώς όχι!  

Δυστυχώς η Ελλάδα διοικήθηκε για τέσσερα χρόνια από απάτριδες, ψεύτες, ιδεολογικά χρεοκοπημένους κομμουνιστές, εωσφοριστές εχθρούς του Θεού. Η πιο σωστή λέξη θα ήταν παλιάνθρωποι, τα συγκεφαλαιώνει όλα. Δυστυχώς αυτή η ομάδα ελέγχει την αξιωματική αντιπολίτευση. Είναι το αμέσως χειρότερο για την πατρίδα μας μετά την κυβερνητική εξουσία. Δεν θέλουμε να είμαστε μάντεις κακών αλλά θα προκαλέσουν ακόμη πολλά κακά και άσχημα στον τόπο μας.

Ο Αλέξανδρος Διάκος αποτελεί την επιτομή του ήρωα. Λίγα λόγια ακολουθούν σαν μνημόσυνο στην προσφορά του και την θυσία του.

Την 1η Νοεμβρίου 1940, οι ελληνικές δυνάμεις έκαναν αντεπίθεση και κύκλωσαν τις ιταλικές, που αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Επετεύχθη η ανακατάληψη της Γραμμής "Γύφτισσα - Οξυά". Συνελήφθησαν τρείς Ιταλοί αξιωματικοί και διακόσιοι είκοσι δύο οπλίτες, και περιήλθαν στα ελληνικά τμήματα 140 άλογα και αρκετά εφόδια, αλλά εκεί άφησε την τελευταία του πνοή και ο πρώτος ’Έλληνας αξιωματικός του πολέμου, ο Υπολοχαγός  Αλέξανδρος Διάκος από την (υπο Ιταλική κατοχή τότε) Χάλκη της Δωδεκανήσου.

Για τις συνθήκες του θανάτου του μεταφέρουμε αποσπάσματα από την αναφορά που ο Ταγματάχης Καραβιάς έδωσε την ίδια ημέρα στον διοικητή του αποσπάσματος Πίνδου, Συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη.

«Πολλαπλάσιαι ιταλικαί δυνάμεις αντεπετέθησαν κατά των οπλιτών του λόχου, αναζητούντων θέσεις αμύνης εναντίον του φωνικοτάτου πυρός των πολυβόλων. Με αδάμαστον αποφασιστικότητα και ακλόνητον θάρρος ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος, όρθιος και κραυγάζων προς τους άνδρας του εν μέσω νεκρών και τραυματιών οιμοζώντων, παρά τα δραστικώτατα πυρά του εχθρού, αδιαφορών για τον θάνατο, όστις επλανάτο πέριξ αυτού, κατόρθωσε να ανασυντάξη εκ τρίτου τον λόχον, να τον εμψυχώση και να τον ρίψη μετά νέας ορμής εναντίον των λυσσωδώς αμυνομένων Ιταλών. Καθ’ ον δε χρόνον δια τέταρτην φοράν ο δοκιμασθείς λόχος εκαλείτο με την λόγχην εφ’ όπλου ν’ αντιμετωπίσει νέαν, αντεπίθεσιν του εχθρού, και ενώ ο ηρωικός διοικητής του λόχου εκραύγαζε: "Εμπρός παιδιά, για μια μεγάλη Ελλάδα και μιαν ελεύθερη Δωδεκάνησο», ριπή πολυβόλου τον εφόνευσε".»